Mgła jako przyczyna zewnętrzna wypadku w drodze do pracy

Data: 15-11-2013 r.

Za wypadek w drodze do pracy lub z pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, jeżeli droga ta była najkrótsza i nie została przerwana.

Przepisy nie definiują pojęcia przyczyny zewnętrznej wypadku przy pracy. Powszechnie akceptowany jest pogląd, że przyczynami zewnętrznymi zdarzeń wywołujących uraz lub śmierć mogą być wielorakie czynniki, których źródło nie jest związane z organizmem poszkodowanego - źródło leży poza poszkodowanym, zdarzenie nastąpiło na skutek działania czynników zewnętrznych.

W świetle orzecznictwa przyczyną sprawczą – zewnętrzną zdarzenia wypadkowego może być każdy czynnik zewnętrzny (tzn. niewynikający z wewnętrznych właściwości człowieka), zdolny wywołać w istniejących warunkach szkodliwe skutki, w tym także pogorszyć stan pracownika dotkniętego już schorzeniem samoistnym - wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 15 grudnia 1994 r., II APr 41/94 OSA 1995/2/16; Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 18 sierpnia 1999 r., II UKN 87/99 (OSNAPiUS 200/20 poz. 760].

Sąd Najwyższy w swoim wyroku z 18 stycznia 1965 r. sygn. akt II PR 716/64 wskazał, że mgła na trasie nie jest zjawiskiem, które występuje nagle i w sposób zaskakujący użytkowników dróg. Przeszkodę tę można zawczasu dostrzec, a intensywność jej narasta na tyle stopniowo, by można było dostosować się do zmienionych warunków, w szczególności dostosować szybkość pojazdu do każdoczesnego stanu widoczności. Napotkanie przez kierowcę w czasie jazdy tego rodzaju przeszkody nie pozbawia go możliwości odpowiedniego zabezpieczenia się przed grożącym niebezpieczeństwem przez zmniejszenie szybkości, a nawet, w granicznym przypadku, zatrzymanie pojazdu.

Skoro zaś kierowca ma możliwość zareagowania w określony sposób na grożące niebezpieczeństwo, to nieskorzystanie z tej możliwości urasta do naruszenia obowiązków, jakie ciążą na nim z mocy przepisów o ruchu pojazdów mechanicznych na drogach publicznych. Nie można zatem podzielić wyrażonego w rewizji poglądu, że mgła stanowiła samodzielną i nie zależną od zachowania się kierowcy przyczyną wypadku.

Słuszne jest natomiast stanowisko Sądu Wojewódzkiego, który dopatrzył się winy kierowcy i w konsekwencji obciążył pozwane przedsiębiorstwo odpowiedzialnością cywilną za skutki wypadku z mocy art. 24 dekretu o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym, jakiemu uległ powód konwojent pozwanego Przedsiębiorstwa, który w chwili wypadku znajdował się w kabinie kierowcy.

Świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują ubezpieczonemu, gdy wyłączną przyczyną wypadków było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.

Rażące niedbalstwo zachodzi wówczas, gdy poszkodowany zachowuje się w sposób odbiegający jaskrawo od norm bezpiecznego postępowania i świadczący o całkowitym zlekceważeniu przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia - Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 15 stycznia 1998 r. (III AUa 418/97 OSA 1998/11-12 poz. 44 str. 113).

Podsumowując, wskazanie gęstej mgły jako przyczyny zewnętrznej wypadku może być kwestionowane przez ZUS.

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Jak wybierać nowoczesne źródła światła do mieszkania

pobierz

Zasady BHP elektryka

pobierz

Pierwsza pomoc

pobierz

Protokół powypadkowy – wzór dokumentu

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 24475 )
Array ( [docId] => 24475 )

Array ( [docId] => 24475 )