Jak zaewidencjonować w księgach instytucji kultury różnice inwentaryzacyjne

Data: 05-01-2016 r.

Inwentaryzacja obejmuje nie tylko spis składników z natury oraz porównanie dokumentów z danymi z ksiąg, ale także rozliczenie i weryfikację uzyskanych danych. Ujawnione w trakcie inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych trzeba wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji.

Ustawa o rachunkowości nie podaje szczegółowo, w jaki sposób rozliczać różnice inwentaryzacyjne, dlatego każda instytucja kultury musi określić to sama i zapisać w polityce (zasadach) rachunkowości.

Niedobory powstają wówczas, gdy stan ustalony w drodze inwentaryzacji jest niższy od stanu wynikającego z ksiąg rachunkowych. Natomiast nadwyżki występują wtedy, jeśli stan ustalony podczas inwentaryzacji jest wyższy od tego, który figuruje w księgach rachunkowych.

Nadwyżki inwentaryzacyjne mogą dotyczyć różnych składników majątku. W instytucjach kultury dotyczą najczęściej:

  • gotówki w kasie,
  • zbiorów bibliotecznych,
  • środków trwałych,
  • pozostałych środków trwałych.
Przykład:

W trakcie inwentaryzacji w ośrodku kultury stwierdzono nadwyżkę w majątku trwałym – regał na rekwizyty używany w czasie przedstawień. W protokole nieodpłatnego przekazania regału określono jego wartość początkową na 6.000 zł i dotychczasowe umorzenie w kwocie 1.200 zł. Do ksiąg rachunkowych wprowadzono następujące zapisy:

Ujawnienie nadwyżki w postaci regału:

Wn 010 „Środki trwałe” – 6.000 zł,

Ma „Rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych" (analitycznie: rozliczenie nadwyżek) – 6.000 zł – 1.200 zł = 4.800 zł,

Ma „Umorzenie środków trwałych” – kwota 1.200 zł.

Rozliczenie nadwyżki 1.200 zł:

Wn 260 „Rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych" (analitycznie: rozliczenie nadwyżek),

Ma 760 „Pozostałe przychody operacyjne”.

Przykład:

Podczas inwentaryzacji w kasie teatru stwierdzono nadwyżkę w wysokości 25 zł. Po analizie dokumentów oraz wysłuchaniu wyjaśnień kasjerki okazało się, że nadwyżka jest wynikiem błędu rachunkowego. W księgach rachunkowych teatru ujęto następujące zapisy:

Stwierdzenie nadwyżki środków pieniężnych w kasie:

Wn 100 „Kasa”,

Ma 260 „Rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych" (analitycznie: rozliczenie nadwyżek).

Rozliczenie nadwyżki:

Wn 260 „Rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych" (analitycznie: rozliczenie nadwyżek),

Ma 760 „Pozostałe przychody operacyjne”.

Odprowadzenie nadwyżki na rachunek bankowy teatru:

Wn 130 „Rachunek bankowy”,

Ma 100 „Kasa”.

Ewa Ostapowicz, specjalista w zakresie rachunkowości

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

30 najciekawszych pytań z prawa pracy

pobierz

Różnicowanie wynagrodzeń na takich samym stanowiskach

pobierz

Dokumentacja pracownicza

pobierz

Pracownik może krytykować decyzje szefa, ale nie jego osobę

pobierz

Polecane artykuły

Array ( [docId] => 38312 )
Array ( [docId] => 38312 )