Experto24.pl https://www.experto24.pl Porady ekspertów, narzędzia, specjaliści PL-pl Fri, 28 Apr 2017 16:09:20 +0200 W jaki sposób instytucje kultury powinny wypłacać dodatek za wieloletnią pracę https://www.experto24.pl/kadry/instytucje-kultury/w-jaki-sposob-instytucje-kultury-powinny-wyplacac-dodatek-za-wieloletnia-prace.html 878a34d3de413d946d2f4c249bf0819c Tue, 28 Mar 2017 14:47:06 +0200 Experto24.pl Jeżeli instytucja kultury wprowadzi regulamin wynagradzania określający inaczej poszczególne składniki wynagradzania i zasady ich wypłaty, to obowiązuje ją w pierwszej kolejności regulamin, a nie przepisy rozporządzenia czy ustawy.< W jaki sposób instytucje kultury powinny wypłacać dodatek za wieloletnią pracę

W jaki sposób instytucje kultury powinny wypłacać dodatek za wieloletnią pracę

Experto24.pl

Jeżeli instytucja kultury wprowadzi regulamin wynagradzania określający inaczej poszczególne składniki wynagradzania i zasady ich wypłaty, to obowiązuje ją w pierwszej kolejności regulamin, a nie przepisy rozporządzenia czy ustawy.

Jeżeli dodatek za wieloletnią pracę zostanie przepisami regulaminu „odłączony” od wynagrodzenia, które nie przysługuje za okres choroby czy nieobecności w pracy za którą przysługuje świadczenie z ubezpieczenia społecznego z powodu choroby i macierzyństwa oraz będzie wypłacany odrębnie, niezależnie od wynagrodzenia chorobowego czy zasiłku, to wówczas składnik ten:

  • nie może być zaliczony do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i innych świadczeń związanych z chorobą, macierzyństwem lub świadczeń opiekuńczych z ustawy zasiłkowej,
  • kwota wypłacona za okres choroby lub nieobecności (okres zasiłkowy) podlega wyłączeniu z oskładkowania.

Wynika to z faktu, iż:

  • przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie uwzględnia się składników wynagrodzenia, do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania tego zasiłku zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu, jeżeli są one wypłacane za okres pobierania tego zasiłku, a ponadto
  • z podstawy wymiaru składek ZUS wyłączone są  składniki wynagrodzenia, do których pracownik ma prawo w okresie pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego, w myśl postanowień układów zbiorowych pracy lub przepisów o wynagradzaniu, jeżeli są one wypłacane za okres pobierania tego wynagrodzenia lub zasiłku.
Podstawa prawna:
  • Art. 31d ustawy z 25 października 1991 r.  o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.).
  • Art. 41 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2016 r. poz. 372).
  • § 2 ust. 1 pkt 24 rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r.  w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. z 2015 r. poz. 2236).
Michał Culepa, specjalista w zakresie instytucji kultury

regulamin wynagradzania

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Jak konstruować umowy z artystami po wyroku SN z 10 stycznia 2017 r. https://www.experto24.pl/kadry/instytucje-kultury/jak-konstruowac-umowy-z-artystami-po-wyroku-sn-z-10-stycznia-2017-r.html e6f52c4e4623748b2a308855e0a48b5c Tue, 14 Mar 2017 12:14:38 +0100 Experto24.pl W wyroku z 10 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy uznał stanowisko ZUS w sprawie oskładkowania wynagrodzenia muzyka orkiestry zatrudnionego na podstawie umowy o dzieło. Co prawda wyrok SN jest wiążący tylko w tej konkretnej sprawie, jednak powinien wyczulić instytucje artystyczne na to, jak ważne jest sprecyzowanie przedmiotu umowy oraz określenie pól eksploatacji, na jakich przenoszone są prawa do artystycznego wykonania lub na których ustanawiane jest prawo do korzystania z artystycznego wykonania (licencja).< Jak konstruować umowy z artystami po wyroku SN z 10 stycznia 2017 r.

Jak konstruować umowy z artystami po wyroku SN z 10 stycznia 2017 r.

Experto24.pl

W wyroku z 10 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy uznał stanowisko ZUS w sprawie oskładkowania wynagrodzenia muzyka orkiestry zatrudnionego na podstawie umowy o dzieło. Co prawda wyrok SN jest wiążący tylko w tej konkretnej sprawie, jednak powinien wyczulić instytucje artystyczne na to, jak ważne jest sprecyzowanie przedmiotu umowy oraz określenie pól eksploatacji, na jakich przenoszone są prawa do artystycznego wykonania lub na których ustanawiane jest prawo do korzystania z artystycznego wykonania (licencja).

Zdaniem SN artystę muzyka łączyła z płatnikiem umowa o świadczenie usług, a nie umowa o dzieło. Wyrok ten jest niekorzystny  o tyle, że zanegowanie jako właściwej umowy o dzieło rodzi skutki nie tylko składkowe, ale też podatkowe, tzn. uniemożliwia zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu wobec takiej umowy.

Przytoczony wyżej wyrok zwraca uwagę na to, jak ważne jest właściwe sformułowanie przedmiotu umowy. Brak precyzji w tym obszarze może bowiem wywołać niepożądane skutki finansowe w postaci zaległości publicznoprawnych (tzn. nieoskładkowanie wynagrodzenia i zawyżenie kosztów uzyskania przychodów do wysokości 50%).

Wśród powyższych argumentów sądu podkreślono zatem te, które – w przekonaniu autorki – należy uznać za zasadne: niewłaściwie sformułowany przedmiot zobowiązania oraz brak klauzuli o przeniesieniu praw pokrewnych do artystycznego wykonania. Pamiętajmy, że klauzula dotycząca przeniesienia praw lub ustanowienia prawa do korzystania jest warunkiem zastosowania 50% KUP. Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, czyli tzw. 50% KUP, przysługują bowiem za korzystanie lub rozporządzanie prawami autorskimi i pokrewnymi. Wynagrodzenie za przygotowanie i wykonanie koncertu nie uprawnia zatem do zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu, co skutkuje wyższym podatkiem dochodowym.

Pomimo wątpliwości odnośnie do uzasadnienia wyroku SN z 10 stycznia 2017 r. oraz ewidentnych błędów merytorycznych należy liczyć się z ryzykiem zakwestionowania umów o dzieło z artystami muzykami przez ZUS. W razie sporu instytucja artystyczna może jednak złożyć odwołanie do sądu, który rozstrzygnie sprawę na podstawie konkretnego stanu faktycznego.

Podstawa prawna:
  • Art. 627, art. 750, art. 734, art. 709 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 459).
  • Art. 22 ust. 9 pkt 1–3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 2032).
  • Art. 1 ust. 1, art. 85, art. 88 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 666).
M. Gąsiorowska, wieloletni praktyk w zakresie finansów i opodatkowania instytucji kultury

wynagrodzenie

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Czy przy działaniach okołoteatralnych i kontekstowych teatr musi stosować prewspółczynnik https://www.experto24.pl/kadry/instytucje-kultury/czy-przy-dzialaniach-okoloteatralnych-i-kontekstowych-teatr-musi-stosowac-prewspolczynnik.html 18294f363e8309bea17beb41edcb03e5 Tue, 28 Feb 2017 16:57:38 +0100 Experto24.pl Czytanie dramatów oraz warsztaty teatralne, działania okołoteatralne i kontekstowe takie jak: spotkania z wybitnymi naukowcami, projekcje filmów, czytania reportaży literackich, nie stanowią odrębnego obok działalności gospodarczej przedmiotu działalności Teatru i tym samym wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem te zdarzenia kulturalne nie będą powodowały konieczności stosowania prewspółczynnika. Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 5 stycznia 2017 r. (nr 2461-IBPP3.4512.795.2016.1.JP)< Czy przy działaniach okołoteatralnych i kontekstowych teatr musi stosować prewspółczynnik

Czy przy działaniach okołoteatralnych i kontekstowych teatr musi stosować prewspółczynnik

Experto24.pl

Czytanie dramatów oraz warsztaty teatralne, działania okołoteatralne i kontekstowe takie jak: spotkania z wybitnymi naukowcami, projekcje filmów, czytania reportaży literackich, nie stanowią odrębnego obok działalności gospodarczej przedmiotu działalności Teatru i tym samym wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem te zdarzenia kulturalne nie będą powodowały konieczności stosowania prewspółczynnika. Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 5 stycznia 2017 r. (nr 2461-IBPP3.4512.795.2016.1.JP)

Teatr zwrócił się z wnioskiem do organu podatkowego o wyjaśnienie, czy poniższe wydarzenia będą miały wpływ na konieczność stosowania prewspółczynnika:

  1. Teatr planował organizować czytanie dramatów - w ramach tego zdarzenia wybrany reżyser – niebędący pracownikiem teatru – wraz z aktorami, pracownikami teatru przygotowuje czytanie danego dzieła scenicznego (dramatu). Po przygotowaniu, czytanie dzieła odbywa się publicznie (w chwili obecnej chętni widzowie mają prawo wstępu po wykupieniu biletu). Czytanie dramatów ma służyć zarówno wzbogaceniu oferty repertuarowej teatru, jak i ma charakter warsztatów edukacyjnych zarówno dla twórców, artystów jak i uczestniczącej publiczności.
  2. Teatr planował organizować bezpłatne warsztaty teatralne, działania okołoteatralne i kontekstowe takie jak: spotkania z wybitnymi naukowcami, projekcje filmów, czytania reportaży literackich, które mają pogłębiać działalność kulturotwórczą Teatru, ale przede wszystkim będą miały charakter promujący spektakle obecne w repertuarze, nowe premiery a jednocześnie miały służyć edukowaniu widza, wychowywaniu i kształtowaniu świadomego widza – odbiorcy.

Działania powyższe finansują:

1)    dotacje otrzymywane od gminy oraz

2)    środki własne teatru z prowadzonej działalności gospodarczej.

Organ podatkowy rozwiał wątpliwości teatru, czy organizowanie przez niego wskazane nieodpłatne działania przedstawione powodują konieczność zastosowania regulacji określonych w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, tj. preproporcjonalnego odliczenia (tzw. wskaźnik preproporcji VAT). Podstawową przesłanką warunkującą stosowanie tego przepisu jest wykorzystywanie przez podatnika towarów i usług do celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), gdy przypisanie tych towarów w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że teatr w związku z organizowaniem nieodpłatnych działań opisanych we wniosku, tj. czytania dramatów oraz warsztatów teatralnych, działań okołoteatralnych i kontekstowych takich jak: spotkania z wybitnymi naukowcami, projekcje filmów, czytania reportaży literackich nie będzie miał obowiązku określania kwot podatku naliczonego do odliczenia zgodnie ze „sposobem określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku VAT. Nieodpłatne usługi świadczone przez teatr mają bowiem związek z działalnością gospodarczą teatru. Czynności nieodpłatne nie stanowią dla teatru odrębnego, obok działalności gospodarczej, przedmiotu działalności. Rezygnacja ze sprzedaży biletów może mieć realny, pośredni wpływ na zwiększenie liczby osób korzystających z płatnych usług teatru w przyszłości.

Tomasz Król, specjalista w zakresie instytucji kultury
2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Odbiór dnia wolnego za przepracowaną sobotę https://www.experto24.pl/kadry/instytucje-kultury/odbior-dnia-wolnego-za-przepracowana-sobote.html 1eb47dbfe320c135557d732f2b7ab2ed Tue, 28 Feb 2017 16:56:30 +0100 Experto24.pl Pracodawca nie ma obowiązku wyznaczania dodatkowego dnia wolnego dla pracownika, który był chory w dniu wolnym z tytułu pracy w sobotę. < Odbiór dnia wolnego za przepracowaną sobotę

Odbiór dnia wolnego za przepracowaną sobotę

Experto24.pl

Pracodawca nie ma obowiązku wyznaczania dodatkowego dnia wolnego dla pracownika, który był chory w dniu wolnym z tytułu pracy w sobotę.

W sytuacji, w której w pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim w dniu uzgodnionym z pracodawcą jako wolny z tytułu zasady przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy – z tytułu pracy w dniu wolnym wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy, pracodawca nie ma obowiązku ani ponownego wyznaczania takiego dnia wolnego ani też wypłaty pracownikowi dodatkowego wynagrodzenia z tego tytułu. Należy bowiem wskazać, iż nie ma prawnego znaczenia, że dniu wolnym udzielonym pracownikowi z tytułu pracy w dniu wolnym wynikającym z zasady  przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy  pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim. Dzień wolny od pracy uważa się bowiem za udzielny.

Dzieje się tak ponieważ wymiar czasu pracy w danym miesiącu ulega obniżeniu o liczbę godzin przypadających do przepracowania w okresie, w którym pracownik przebywa na zwolnieniu lekarskim. Dzień wyznaczony jako wolny, nie obniża zatem obowiązującego pracownika wymiaru czasu pracy. Wymiar ten ulega bowiem obniżeniu tylko o taką liczbę godzin jaka była zaplanowana do przepracowania w czasie choroby pracownicy. Z końcem okresu rozliczeniowego liczba godzin pracy powinna się zatem zgadzać.

Dzień wolny od pracy powinien natomiast otrzymać pracownik, który miał zaplanowaną pracę w dniu wolnym wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy. Jeżeli bowiem pracodawca wyznaczył rekompensujący taką pracę dzień wolny w terminie przypadającym przed chorobą pracownika lub po powrocie ze zwolnienia lekarskiego, pracownik ten ma prawo z tego wolnego dnia skorzystać. Jeśli tego nie uczyni, z końcem okresu rozliczeniowego okaże się, że przepracował większą liczbę godzin niż wynikająca z obowiązującego go wymiaru czasu pracy w tym okresie.

Podstawa prawna:
  • Art. 26a ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej  (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.).
  • Art. 129 § 1, art. 130 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1666 ze zm.).
Joanna Stępniak

dzień wolny od pracy, zwolnienie lekarskie

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Pracownicy tymczasowi – szykują się duże zmiany https://www.experto24.pl/kadry/grupy-zawodowe/pracownicy-tymczasowi-szykuja-sie-duze-zmiany.html 9c89fb612fa1a86ae6c0c23ef73d2aa2 Thu, 02 Feb 2017 18:50:27 +0100 Experto24.pl Do limitu 18 miesięcy skierowania i korzystania z pracy tymczasowej wykonywanej przez jedną osobę na rzecz tego samego pracodawcy użytkownika będą wliczane okresy takiej pracy bez względu na podstawę zatrudnienia pracownika tymczasowego i liczbę kierujących agencji. A to nie jest jedyna zmiana.< Pracownicy tymczasowi – szykują się duże zmiany

Pracownicy tymczasowi – szykują się duże zmiany

Experto24.pl

Do limitu 18 miesięcy skierowania i korzystania z pracy tymczasowej wykonywanej przez jedną osobę na rzecz tego samego pracodawcy użytkownika będą wliczane okresy takiej pracy bez względu na podstawę zatrudnienia pracownika tymczasowego i liczbę kierujących agencji. A to nie jest jedyna zmiana.

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej opracowało projekt zmiany przepisów o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Limit skierowania i korzystania z pracy tymczasowej wynoszący 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy będzie niezależny od tego:

- jaka będzie podstawa prawna świadczenia pracy tymczasowej (umowa o pracę czy umowa cywilnoprawna z agencją pracy tymczasowej) oraz
- z ilu agencji pracy tymczasowej dana osoba będzie kierowana do pracodawcy użytkownika.

Zatem, agencja pracy tymczasowej będzie mogła skierować:
- osobę do wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z agencją pracy tymczasowej albo
- pracownika tymczasowego zatrudnionego przez agencję pracy tymczasowej na czas określony albo
- tę samą osobę jako np. pracownika tymczasowego a następnie jako osobę wykonującą pracę tymczasową na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z agencją pracy tymczasowej

do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Natomiast pracodawca użytkownik będzie mógł korzystać z pracy tej samej osoby wykonującej pracę tymczasową (bez względu na podstawę prawną jej współpracy z agencją) przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy.

Limit będzie obowiązywał także wtedy pracownik lub zleceniobiorca będzie kierowany z różnych agencji pracy tymczasowej.

Więcej na ten temat można przeczytać w styczniowym numerze „Aktualności kadrowych”.

Źródło:

projekt ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw (z 4 listopada 2016 r.).

Monika Frączek

pracownik tymczasowy

 

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Jak od 2017 r. wydawać świadectwa pracy po umowach terminowych – przykłady https://www.experto24.pl/kadry/prawa-i-obowiazki-pracodawcy/jak-od-2017-r-wydawac-swiadectwa-pracy-po-umowach-terminowych-przyklady.html a6976dd083f6e25005dd7b5dcd7421a1 Thu, 02 Feb 2017 18:24:09 +0100 Experto24.pl Ustawodawca zlikwidował kłopotliwy obowiązek wydawania świadectw pracy po 24 miesiącach umów terminowych. Zamiast tego mamy zasadę, zgodnie z którą świadectwo wydajemy dopiero wtedy, gdy przerwa między umowami (terminowymi czy bezterminowymi) jest dłuższa niż 7 dni. Jednak są też przepisy przejściowe, które sprawiają, że świadectwa za niektóre umowy musimy wydać do końca czerwca 2017 r.  < Jak od 2017 r. wydawać świadectwa pracy po umowach terminowych – przykłady

Jak od 2017 r. wydawać świadectwa pracy po umowach terminowych – przykłady

Experto24.pl

Ustawodawca zlikwidował kłopotliwy obowiązek wydawania świadectw pracy po 24 miesiącach umów terminowych. Zamiast tego mamy zasadę, zgodnie z którą świadectwo wydajemy dopiero wtedy, gdy przerwa między umowami (terminowymi czy bezterminowymi) jest dłuższa niż 7 dni. Jednak są też przepisy przejściowe, które sprawiają, że świadectwa za niektóre umowy musimy wydać do końca czerwca 2017 r. 

Jak było?

Przed 1 stycznia 2017 r. trzeba było wydawać tzw. zbiorcze świadectwa pracy po 24 miesiącach trwania umów na czas określony. Jedynie w przypadku, gdy w chwili upływu wspomnianych 24 miesięcy któraś z umów terminowych (pierwsza lub kolejna) jeszcze trwała, zbiorcze świadectwo trzeba było wydać po zakończeniu takiej umowy. Nie dotyczyło to jednak umów na czas nieokreślony. Jeśli więc np. strony miały tylko 3-miesięczną umowę na okres próbny, a potem umowę na czas nieokreślony, to świadectwo za okres próbny trzeba było wydać najpóźniej równo po 24 miesiącach od zawarcia tej umowy – mimo, że nadal trwała umowa na czas nieokreślony. Powodowało to wiele zamieszania i dodatkowej „papierowej roboty”.

Jak jest teraz?

Obecnie przy wydawaniu świadectw pracy nie ma już znaczenia, czy konkretna umowa jest terminowa, czy bezterminowa. Liczy się tylko fakt, czy strony zawierają:

  • bezpośrednio po niej, albo
  • w ciągu 7 dni po jej zakończeniu

kolejną umowę o pracę (też wszystko jedno: terminową lub bezterminową).

Jedynie wówczas, gdy pracodawca nie zamierza nawiązać z pracownikiem kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy – musi niezwłocznie wydać mu świadectwo pracy.

A zatem nie ma prostego powrotu do zasad sprzed marca 2011 r. Wówczas świadectwo wydawano, gdy była jakakolwiek przerwa między umowami, ponieważ świadectwo trzeba było wydawać wtedy, gdy umowy o pracę były zawierane bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej. Teraz zaś krótka przerwa zwalnia z obowiązku wydania świadectwa.

Przykład:

Kilka umów, pierwsza po 1 stycznia 2017 r.

Strony zawarły umowę na okres próbny od 1 lutego 2017 r. do 30 kwietnia 2017 r. Po niej mają zamiar zawrzeć (bezpośrednio lub np. po 4-dniowej przerwie) umowę na czas nieokreślony.

è Świadectwo pracy za obie umowy należy wydać po zakończeniu umowy na czas nieokreślony (oczywiście pod warunkiem, że strony nie będą już kontynuować współpracy,

Przykład:

Kilka umów, pierwsza na przełomie 2016 i 2017 r.

Strony zawarły umowę na okres próbny od 1 listopada 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. Bezpośrednio po niej zawrą umowę na czas określony od 1 lutego 2017 r. do 31 sierpnia 2017 r., a następnie od 2 września 2017 r. umowę na czas nieokreślony.

è Świadectwo pracy za wszystkie te umowy należy wydać dopiero po zakończeniu umowy na czas nieokreślony.

Identyczna sytuacja będzie w przypadku, gdy po wspomnianej umowie na okres próbny strony od razu zawrą umowę na czas nieokreślony.

Ale uwaga! Zupełnie inne zasady obowiązują w przypadku, gdy wydajemy świadectwo za umowy terminowe zakończone przed 1 stycznia 2017 r.! Wszystko to można sprawdzić na przykładach w styczniowym numerze „Doradcy Kadrowego”.

świadectwo pracy, umowa terminowa

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Czy można wypowiedzieć umowę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego? https://www.experto24.pl/kadry/zatrudnianie-i-zwalnianie/czy-mozna-wypowiedziec-umowe-z-powodu-osiagniecia-wieku-emerytalnego.html 61fbd749a55c650c044890fb68cfbbe1 Thu, 02 Feb 2017 18:17:12 +0100 Experto24.pl Nie można podać jako powodu wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony „osiągnięcia przez pracownika wieku emerytalnego”. Przyczyna ta może być co najwyżej kryterium doboru do zwolnień. Jak należy to rozumieć?< Czy można wypowiedzieć umowę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego?

Czy można wypowiedzieć umowę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego?

Experto24.pl

Nie można podać jako powodu wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony „osiągnięcia przez pracownika wieku emerytalnego”. Przyczyna ta może być co najwyżej kryterium doboru do zwolnień. Jak należy to rozumieć?

Jeśli pracownik osiągnął wiek emerytalny, nie podlega już ochronie przedemerytalnej z art. 39 kp. Nie można jednak uzasadniać zwolnienia takiego pracownika, podając za przyczynę wypowiedzenia „nabycie uprawnień emerytalnych” lub „uzyskanie wieku emerytalnego”, gdyż zawsze będzie to dyskryminacja (zob.: uchwała składu 7 Sędziów SN z 21 stycznia 2009 r., II PZP 13/08, OSNAPiUS 2009/19-20/248).

Pracownik zatrudniony na czas nieokreślony po osiągnięciu wieku emerytalnego traci ochronę przedemerytalną, ale nadal trzeba uważać przy jego zwalnianiu. Przede wszystkim – zanim zapadnie decyzja o wypowiedzeniu umowy, pracodawca powinien uświadomić sobie, czy jest do tego przyczyna obiektywna, niezwiązana ani z jego wiekiem, ani z jego uprawnieniami emerytalnymi.

Przyczyna taka może leżeć:

  • po stronie tego pracownika, gdy np. zaczął gorzej pracować, gdyż czuje się zmęczony, utracił sprawność fizyczną lub psychofizyczną do wykonywanej pracy (np. dostarcza negatywne wyniki badań kontrolnych) itp.,
  • po stronie pracodawcy, np. w sytuacji, gdy trzeba zmniejszyć zatrudnienie, można wytypować do zwolnienia w pierwszej kolejności osoby, które mają zapewnione środki utrzymania, a więc takie, które osiągnęły wiek emerytalny i nabyły prawo do emerytury lub renty (wyrok SN z 4 listopada 2004 r., I PK 7/04 OSNP 2005/12/171). Przyczyną zwolnienia może być wtedy np.: likwidacja jednostki, konieczność zmniejszenia zatrudnienia w dziale spowodowana brakiem zamówień itp., ale nie „osiągnięcie wieku emerytalnego i nabycie prawa do emerytury”. Natomiast wiek emerytalny stanowi jedynie kryterium doboru do zwolnień.

Więcej na ten temat można przeczytać w „Doradcy Kadrowego”.

Podstawa prawna:
  • art. 39, art. 40, art. 43 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1666),
  • art. 1, art. 5, art. 10 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1474),
  • art. 24, art. 27 pkt 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 887).
Monika Frączek Katarzyna Pietruszyńska

wiek emerytalny

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Dom kultury rozlicza dwuetapowo podatek naliczony https://www.experto24.pl/kadry/instytucje-kultury/dom-kultury-rozlicza-dwuetapowo-podatek-naliczony.html e6263909adf25b486695423f377908d2 Wed, 01 Feb 2017 08:47:40 +0100 Experto24.pl Podatek naliczony zawarty w cenie energii, mediów, materiałów i usług niezbędnych do utrzymania obiektów instytucji kultury, w sytuacji gdy nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, powinien być rozliczany dwuetapowo. Ma tu zastosowanie sposób określenia proporcji oraz struktury sprzedaży na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o podatku VAT (w związku z § 4 rozporządzenia MF z 17 grudnia 2015 r.) oraz art. 90 ust. 2 ustawy o podatku VAT. Takie stanowisko zajął 9 stycznia 2017 r. dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (nr 2461-IBPP3.4512.670.2016.2.JP).< Dom kultury rozlicza dwuetapowo podatek naliczony

Dom kultury rozlicza dwuetapowo podatek naliczony

Experto24.pl

Podatek naliczony zawarty w cenie energii, mediów, materiałów i usług niezbędnych do utrzymania obiektów instytucji kultury, w sytuacji gdy nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, powinien być rozliczany dwuetapowo. Ma tu zastosowanie sposób określenia proporcji oraz struktury sprzedaży na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o podatku VAT (w związku z § 4 rozporządzenia MF z 17 grudnia 2015 r.) oraz art. 90 ust. 2 ustawy o podatku VAT. Takie stanowisko zajął 9 stycznia 2017 r. dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (nr 2461-IBPP3.4512.670.2016.2.JP).

Pierwszy etap

W przypadku zakupów towarów i usług wykorzystywanych przez dom kultury zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i i do celów pozostających poza taką działalnością, których dom kultury nie potrafi bezpośrednio przyporządkować działalności opodatkowanej można dokonać odliczenia podatku naliczonego zawartego w ich cenie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a–2h ustawy o podatku VAT. Trzeba tu uwzględnić § 4 ust. 1 rozporządzenia MF z 17 grudnia 2015 r., w którym wskazano sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez samorządowe instytucje kultury działalności i dokonywanych przez nie nabyć.

Drugi etap

Inaczej postąpimy w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością gospodarczą, tj. związanych z zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jak i zwolnionymi z opodatkowania tym podatkiem.

W sytuacji gdy dom kultury nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania całości lub części kwot naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego samorządowa instytucja kultury ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w części odpowiadającej proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o podatku VAT.

Tomasz Król, specjalista w zakresie instytucji kultury

obowiązek podatkowy

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Kto może otrzymać nagrody za osiągnięcia w dziedzinie kultury https://www.experto24.pl/kadry/instytucje-kultury/kto-moze-otrzymac-nagrody-za-osiagniecia-w-dziedzinie-kultury.html c478049f6ca0243ae68e8bc852f4a02f Wed, 01 Feb 2017 08:21:27 +0100 Experto24.pl W dziedzinie kultury co roku przyznawane są nagrody za szczególne osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, a także upowszechniania i ochrony kultury. Decyzję odnośnie ich ustanowienia i przyznania podejmuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po uzgodnieniu z nim inni ministrowie, w odniesieniu do podległych im ośrodków, a także jednostki samorządu terytorialnego.< Kto może otrzymać nagrody za osiągnięcia w dziedzinie kultury

Kto może otrzymać nagrody za osiągnięcia w dziedzinie kultury

Experto24.pl

W dziedzinie kultury co roku przyznawane są nagrody za szczególne osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, a także upowszechniania i ochrony kultury. Decyzję odnośnie ich ustanowienia i przyznania podejmuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po uzgodnieniu z nim inni ministrowie, w odniesieniu do podległych im ośrodków, a także jednostki samorządu terytorialnego.

Nagrodę mogą otrzymać zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, a także inne podmioty, które zasłużyły się dla rozwoju, promowania, a także ochrony kultury. Może to być nagroda w postaci gratyfikacji pieniężnej, której wysokość ustala się indywidualnie w zależności od konkretnego przypadku i zasług. Dopuszczalna jest również nagroda w formie honorowego wyróżnienia – dyplomu czy statuetki. Zdarza się również, że laureat zostaje uhonorowany np. dziełem sztuki. Jednak każdy spośród nagrodzonych uczestników może otrzymać tylko jedną nagrodę za to samo osiągnięcie i tylko jedną nagrodę za całokształt działalności. Mogą być one przyznawane zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo.

Kryterium przemawiającym za przyznaniem nagrody może stanowić np. uznanie wybitnego dorobku danej osoby, szczególny charakter jej osiągnięć lub też działalności, która w sposób widoczny wspiera i promuje kulturę.

Przykład:

Sejmik wojewódzki w uchwale o warunkach przyznawania nagród za działalność kulturalną przyjął, że nagroda w postaci gratyfikacji pieniężnej może zostać przyznana  m. in. osobie, która  co najmniej dziesięć lat pracowała w instytucjach kultury działających na terenie województwa. Jest to zachowanie niezgodne z prawem, gdyż samo sumienne wykonywanie pracy nawet przez długoletni okres nie jest czymś szczególnym i nie spełnia przesłanek istotnego znaczenia dla działalności kultury. Dopiero gdyby wykazano, że praca ta miała znaczący wpływ na rozwój, upowszechnianie czy ochronę kultury, wówczas jej przyznanie byłoby zasadne.

Podstawa prawna:

Art. 7a ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej  (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.).

Anna Koźmińska, specjalista w zakresie instytucji kultury
2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>
Od 26 stycznia 2017 r. instytucje kultury mogą już stosować uproszczone zasady rachunkowości w ewidencji umów leasingu https://www.experto24.pl/kadry/instytucje-kultury/od-26-stycznia-2017-r-instytucje-kultury-moga-juz-stosowac-uproszczone-zasady-rachunkowosci-w-ewidencji-umow-leasingu.html 47780b8cf3364a897f7276fba8cb8e05 Wed, 18 Jan 2017 09:12:06 +0100 Experto24.pl < Od 26 stycznia 2017 r. instytucje kultury mogą już stosować uproszczone zasady rachunkowości w ewidencji umów leasingu

Od 26 stycznia 2017 r. instytucje kultury mogą już stosować uproszczone zasady rachunkowości w ewidencji umów leasingu

Experto24.pl

Instytucje kultury, które przyjęły do używania obce środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne na mocy pewnego rodzaju umowy, muszą wiedzieć o ważnych zmianach. Chodzi o umowę zgodnie z którą jedna ze stron (finansujący) oddaje drugiej (korzystający), środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne do odpłatnego używania lub również pobierania pożytków na czas oznaczony, środki te i wartości zalicza się do aktywów trwałych korzystającego, jeżeli umowa spełnia co najmniej jeden z 7 warunków (art. 3 ust. 4 uor). Dotyczy to umów leasingowych.

Jeżeli leasing był podatkowo leasingiem operacyjnym, to podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej przedmiotu leasingu może dokonać tylko leasingodawca. Natomiast leasingobiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone w podstawowym okresie umowy (art. 17b ust. 1 ustawy o CIT).

Przy umowie leasingu, która do celów bilansowych jest traktowana jak leasing finansowy, a z podatkowego punktu widzenia operacyjny, to:

  • amortyzacja stanowi koszt bilansowy,
  • rata leasingowa w części odsetkowej jest kosztem bilansowym oraz podatkowym,
  • rata leasingowa w części kapitałowej jest kosztem podatkowym.

Od tej zasady mogły odstąpić: „Jednostki, z wyjątkiem jednostek, o których mowa w ust. 1e pkt 7 i 8, które za poprzedni rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących trzech wielkości:

1) 17.000.000 zł – w przypadku w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku obrotowego

2) 34.000.000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za rok obrotowy,

3) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty

- oraz jednostki samorządu terytorialnego”

mogły dokonywać kwalifikacji umów, według zasad określonych w przepisach podatkowych.

Przy czym art. 3 ust. 1e pkt 7 wymieniono jednostki sektora finansów publicznych, a więc także instytucje kultury.

Na mocy znowelizowanego art. 3 ust. 6 uor także jednostki sektora finansów publicznych mogą stosować uproszczone zasady rachunkowości w ewidencji umów leasingu, czyli zgodnie z przepisami podatkowymi.

Przykład:

Instytucja kultury podpisała umowę leasingu. Opłaty podstawowe z tytułu zawartej umowy, która jest bilansowo i podatkowo umową leasingu operacyjnego, odnosi w koszty podstawowej działalności operacyjnej na bieżąco według otrzymanych faktur. Tak samo ujmuje opłaty podstawowe, w przypadku gdy skorzysta z uproszczenia (art. 3 ust. 6 uor) i umowę spełniającą warunki umowy leasingu finansowego zakwalifikowała według zasad określonych w przepisach podatkowych. W takim przypadku do ksiąg rachunkowych podstawowe opłaty leasingowe można wprowadzić zapisem:

1.         Wartość brutto zobowiązania wobec leasingodawcy:

  • Wn 300 „Rozliczenie zakupu”,
  • Wn 221 „VAT naliczony”,
  • Ma 201 „Rozrachunki z dostawcami” lub 240 „Pozostałe rozrachunki”,

2.         Zaliczenie opłaty leasingowej w ciężar kosztów:

  • Wn 402 „Usługi obce” lub konto zespołu 5,
  • Ma 300 „Rozliczenie zakupu”.

Proszę pamiętać, że zarówno leasing operacyjny i finansowy generują koszty uzyskania przychodów. Z tym, że w leasingu operacyjnym kosztami podatkowymi są raty leasingowe, natomiast w przypadku leasingu finansowego do kosztów można zaliczyć odsetkową cześć raty leasingowej oraz odpisy amortyzacyjne.

Podstawa prawna:

Art. 3 ust. 6 ustawy z 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o rachunkowości (Dz.U. z 2017 r. poz. 61).

Ewa Ostapowicz, specjalista w zakresie rachunkowości

leasing

2017 © Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
]]>