Choroba Perthesa - przyczyny choroby, objawy, diagnoza, leczenie

Data: 03-12-2014 r.

Choroba Perthesa  4 razy częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Rozwija się 2–4 lata, a szczyt zachorowań przypada między 5–6 rokiem życia. Ze statystyk medycznych wynika, że na chorobę Perthesa zazwyczaj chorują chłopcy między 3. a 14. rokiem życia, ale martwica może wystąpić także u osób dorosłych.

Choroba Perthesa - przyczyny choroby

Nie wiadomo dokładnie, jakie czynniki wpływają na rozwój choroby Perthesa. Uczeni sądzą, że jest ona następstwem anomalii naczyń krwionośnych, znajdujących się w tym obszarze ciała. Inna hipoteza zakłada, że to skutek zaburzeń hormonalnych.

 

Choroba trwa zazwyczaj 2–3 lata i dzieli się na cztery okresy:

  1. Pierwszy – obejmuje 2–3 miesiące i objawia się zmianami zapalnymi w stawie biodrowym, widocznymi na zdjęciu RTG.
  2. Drugi – ciągnie się od 4 do 12 miesięcy i charakteryzuje go martwica kości.
  3. Trzeci – trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Cechuje go odbudowa tkanki kostnej i wrastanie nowych naczyń.
  4. Czwarty – kończy się pełną odbudową tkanki kostnej. Kość odzyskuje prawidłowy kształt lub jest w różnym stopniu zniekształcona.

Choroba Perthesa - pierwsze objawy

Ta choroba nie ma spektakularnych objawów. Początkowo dziecko lekko utyka i skarży się na ból w okolicy biodra, pachwiny lub kolana. Rodzice często składają występowanie tych objawów na karb zbytniej ruchliwości dziecka i drobnych urazów.

Utykanie nasila się w ciągu dnia, podczas chodzenia, ale ustępuje po nawet krótkim odpoczynku. Z czasem dochodzi do upośledzenia chodzenia i ograniczenia ruchomości stawu biodrowego. Dziecko nie może całkowicie wyprostować nogi ani odchylić jej w bok.

Choroba Perthesa - diagnoza

Rozpoznanie stawia się po wykonaniu prześwietlenia (RTG) oraz badania ultrasonograficznego (USG) stawów biodrowych. Badania krwi i moczu wykonuje się, aby wykluczyć infekcyjną lub autoimmunologiczną przyczynę dolegliwości. Lekarz przeprowadza również badanie fizykalne, w czasie którego sprawdza zakres ruchomości stawu, możliwość odwodzenia nogi w bok oraz prostowanie kończyny.

Wyniki badań laboratoryjnych nie odbiegają zazwyczaj od normy ani na początku, ani w dalszych etapach choroby. Natomiast prześwietlenie pozwala określić rozległość martwicy w głowie kości udowej. USG oraz scyntygrafia kości dają możliwość wykrycia obszaru niedokrwienia w obrębie stawu biodrowego.

Choroba Perthesa - leczenie

Terapia zależy od stopnia zaawansowania choroby i wieku dziecka. Celem leczenia jest uzyskanie najbardziej zbliżonej do prawidłowej budowy głowy kości udowej. Powinna ona być całkowicie pokryta panewką stawu, aby uniknąć deformacji o charakterze przerostowym.

Noga w trakcie leczenia musi być unieruchomiona i odciążona, co osiąga się, w zależności od domowej sytuacji dziecka, przez założenie gipsu lub szyny stabilizującej. W bardziej zaawansowanej chorobie konieczne staje się leczenie operacyjne. Sprawność kończyny poprawia fizykoterapia.

Ewa Burska

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Mądra pochwała, twórcza krytyka

pobierz

Jak nauczyć dziecko dbania o porządek

pobierz

Ziołowa apteczka

pobierz

Zdrowy kręgosłup i stawy

pobierz

Polecane artykuły

Array ( [docId] => 36151 )
Array ( [docId] => 36151 )

Array ( [docId] => 36151 )