Kwalifikacja podatkowa różnic inwentaryzacyjnych

Kategoria: CIT
Data: 24-11-2013 r.

Ujawnione w tracie inwentaryzacji przeprowadzonej przez podatnika różnice inwentaryzacyjne, w postaci nadwyżek magazynowych, stanowią przychody podatkowe. Natomiast niedobory magazynowe mogą być uznane za pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie ich poniesienia.

Powstawanie niedoborów magazynowych ujawnionych w toku inwentaryzacji, ma charakter zdarzeń losowych, występujących w ramach normalnego, racjonalnego prowadzenia działalności gospodarczej przez podatnika. Jeżeli sposób organizacji gospodarki magazynowej i procedury przyjęte przez podatnika wskazują na wykazywanie należytej staranności w celu zminimalizowania występowania przedmiotowych strat, podatnik może zaliczyć niedobory magazynowe do kosztów uzyskania przychodów w wartości odpowiadającej cenie nabycia utraconych towarów.

Natomiast ujawnienie nadwyżek magazynowych należy uznać za towary, które zostały przez podatnika otrzymane nieodpłatnie.

Przykład:

Odrębnymi przepisami normującymi zasady prowadzenia ewidencji rachunkowej są przepisy ustawy o rachunkowości. Na mocy art. 26 ‒ 27 tej ustawy, jednostki są obowiązane do przeprowadzania inwentaryzacji określonych składników majątku, m.in. inwentaryzacji rzeczowych składników aktywów obrotowych drogą spisu ich ilości z natury, wyceny tych ilości, porównania wartości z danymi ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnienia i rozliczenia ewentualnych różnic.

Przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych, a ujawnione w jej toku różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych ‒ należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji.

Nadwyżka magazynowa jest przychodem

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy, za przychód, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, uznaje się w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Ujawnienie nadwyżek magazynowych jest w istocie stwierdzeniem, że podatnik posiada większą ilość towarów niż wynika to z prowadzonej przez niego ewidencji magazynowej. W konsekwencji, należy uznać, że towary stanowiące ową nadwyżkę zostały przez podatnika otrzymane nieodpłatnie. Wartość tego przysporzenia stanowi przychód podatkowy.

Wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy określa się przy tym, zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o CIT, na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Katalog wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie obejmuje strat w towarach handlowych ujawnionych w wyniku inwentaryzacji. Wobec powyższego, kwestia możliwości uznania niedoborów magazynowych za koszty podatkowe wymaga ich oceny, w kontekście związku z przychodami podatnika.

Co do zasady, koszty nabycia towarów handlowych, są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów z tytułu ich zbycia. Utrata tych towarów wyłącza możliwość podatkowego rozliczenia wydatków na ich nabycie, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, a więc w momencie powstania przychodów z ich zbycia. Niemniej jednak, ich poniesienie było celowe, a powstawanie strat w towarach handlowych jest związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

  • były zdarzeniem losowym,
  • powstały w trakcie normalnego i racjonalnego działania podatnika,
  • były niezależne od jego woli,
  • były niezawinione przez podatnika,
  • nie wynikały z braku dochowania przez niego należytej staranności,

można zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów w wartości odpowiadającej cenie nabycia utraconych towarów, pod warunkiem, że zostały prawidłowo udokumentowane. Z uwagi na ogólny związek tych kosztów z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika, są one zaliczane do tzw. kosztów pośrednich.

Koszty te są potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. w dniu, na który zostały ujęte na podstawie stosownego dowodu księgowego w księgach rachunkowych.

Źródło: Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 6 czerwca 2013 r.; IPTPB3/423-97/13-2/KJ.

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Najważniejsze zmiany w podatkach 2016 roku

pobierz

Imprezy integracyjne

pobierz

Zmiany w podatkach 2016

pobierz

Sprawdź, jak rozliczać VAT przy okresowym braku sprzedaży

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 33483 )
Array ( [docId] => 33483 )

Array ( [docId] => 33483 )