Bigoreksja

Autor: Stwora Sylwia
Data: 24-04-2012 r.

Wykreowana przez media sylwetka kulturysty spędza sen z powiek niejednemu mężczyźnie. W pogoni za umięśnionym ciałem zaczynają oni spędzać coraz więcej godzin na siłowni. Najzagorzalsi stosują dietę, sięgają po sterydy i obsesyjnie patrzą w lustro mierząc obwody mięśni. Właśnie oni zwykle cierpią na bigoreksję.

Bigoreksja - co to jest

Pod terminem bigoreksja, który stosuje się zamiennie z dysmorfią mięśniową, kryje się zaburzenie psychiczne opierające się na zniekształconym postrzeganiu własnego ciała. Termin ten zaczął funkcjonować w 1997 roku za sprawą amerykańskiego psychiatry Harrisona Pope’a. Choroba nazywana jest odwróconą anoreksją. W obu przypadkach chory widzi niedostatki swojej sylwetki z tym, że anorektyk postrzega siebie jako osobę grubą, natomiast bigorektyk stając przed lustrem dostrzega zbyt wątłe i niedostatecznie umięśnione ciało.

Choć liczne badania pokazują, że choroba ta powstaje zwykle z braku akceptacji własnego ciała, to cierpią na nią osoby, które zwykle jako dzieci nie umiały odnaleźć się w grupie rówieśniczej, nie wierzyły we własne możliwości lub mające nieprawidłowe relacje z dorosłymi np. rodzicami.

Siłownia, dieta i sterydy

Bigoreksja zaczyna się niewinnie. Na początku dążenia do idealnie wyrzeźbionej sylwetki wystarcza kilka godzin spędzanych na siłowni tygodniowo. Stopniowo zwiększają się dzienne dawki ćwiczeń. Jednak bigorektykowi wciąż jest mało. Intensywny trening jego zdaniem nie przynosi pożądanych efektów, mimo że otoczenie widzi dobrze umięśnionego mężczyznę.

 

Chory zaczyna stosować dietę wysokobiałkową pozwalającą na zredukowanie tkanki tłuszczowej na rzecz wzrostu beztłuszczowej masy mięśniowej, a także wspomagacze. Zaczyna od kreatyny i innych odżywek mających wspomóc budowę mięśni. Z czasem sięga po sterydy anaboliczno-androgenne, które wpływają na produkcje testosteronu, a w konsekwencji powodują zaburzenia erekcji, uszkodzenia serca, wątroby oraz nerek, a także problemy z układem sercowo-naczyniowym. W najgorszych przypadkach ich przyjmowanie może zakończyć się wyniszczeniem organizmu i śmiercią.

Dla bigorektyka liczy się jedynie trening i dieta, stąd często izoluje się on od rodziny i znajomych. Leczenie chorego jest bardzo trudne, gdyż nie widzi on swojego problemu. Zwykle opiera się na terapii psychologicznej i psychiatrycznej.

Stwora Sylwia

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Mądra pochwała, twórcza krytyka

pobierz

Jak nauczyć dziecko dbania o porządek

pobierz

Ziołowa apteczka

pobierz

Zdrowy kręgosłup i stawy

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 29712 )
Array ( [docId] => 29712 )

Array ( [docId] => 29712 )