Bank może przetwarzać nieaktualne dane w celach archiwalnych

Data: 30-04-2015 r.

Cel archiwalny może uzasadniać przetwarzanie nieaktualnego adresu zamieszkania – stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 23 września 2014 r. Zdaniem sądu żądanie usunięcia takich danych z rejestrów banku jest niezasadne.

Przepisy przyznają bankom prawo przetwarzania informacji stanowiących tajemnicę bankową dotyczącą osób fizycznych po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej z bankiem bez zgody osoby, której informacje dotyczą, dla celów stosowania metod statystycznych, o których mowa w art. 128 ust. 3 Prawa bankowego, przez 12 lat od dnia wygaśnięcia zobowiązania. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 września 2014 r. (II SA/Wa 174/14)

Klient banku wniósł do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych skargę na przetwarzanie jego danych osobowych przez bank. Skarżący twierdził, że bank odmówił mu usunięcia poprzedniego adresu zamieszkania i zameldowania. Bank wskazywał, że klient nie podał nowego aktualnego adresu i do tego czasu nie usunie nieaktualnych danych osobowych wnioskodawcy.

Klient banku zażądał wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania zakazu przetwarzania jego danych osobowych w części obejmującej nieaktualny adres zameldowania i zamieszkania. Bank wyjaśnił, że dane skarżącego były przetwarzane w zbiorze danych jego klientów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 5. uodo, czyli w celu dochodzenia roszczeń, w zakresie zawartym w dokumentacji kredytowej.

Bank dodał, że zamierza przetwarzać dane osobowe skarżącego związane z obsługą umowy kredytu dewizowego w zbiorze swojego archiwum przez 10 lat. Dane miały być przechowywane na wypadek ewentualnych roszczeń skarżącego powstałych w związku z wykonywaniem przez bank czynności bankowych w oparciu o art. 118 Kodeksu cywilnego. Jednocześnie bank miał przechowywać dane dla celów statystycznych przez 12 lat licząc od daty sprzedaży wierzytelności.

Stanowisko GIODO

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych odmówił uwzględnienia wniosku. Zdaniem GIODO, bank legalnie przetwarza dane klienta wyłącznie w celach archiwalnych na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 uodo.

Niemniej jednak skarżący, mimo poinformowania banku, że jego dotychczasowy adres jest już nieaktualny, nie podał bankowi swego obecnego adresu. W ten sposób skarżący zamierzał niejako uniemożliwić bankowi jakikolwiek kontakt z nim – w szczególności w związku z dochodzeniem przez bank roszczeń wobec skarżącego wynikających z umowy kredytowej.

Zdaniem Generalnego Inspektora bank ma prawo do przetwarzania (przechowywania) archiwalnej informacji o ostatnim adresie skarżącego, jakim dysponował. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, GIODO utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą.

W ocenie WSA w Warszawie okoliczności sprawy nie pozwoliły na uwzględnienie skargi. Zdaniem sądu przetwarzanie danych, które były przedmiotem sporu, w zasobach archiwalnych banku ma swoje uzasadnienie w powołanym art. 23 ust. 1 pkt 2 uodo w związku z art. 105a ust. 4 i 5 ustawy Prawo bankowe.

Powołane przepisy przyznają bankom prawo przetwarzania informacji stanowiących tajemnicę bankową dotyczącą osób fizycznych po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej z bankiem bez zgody osoby, której informacje dotyczą, dla celów stosowania metod statystycznych, o których mowa w art. 128 ust. 3 Prawa bankowego, przez 12 lat od dnia wygaśnięcia zobowiązania.

Michał Bienias, aplikant radcowski przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie, prawnik w Kancelarii Prawnej Traple, Konarski, Podrecki i Wspólnicy

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Jak zatrzeć ślady po przeglądaniu Internetu?

pobierz

Biznesplan

pobierz

Wzór Polityki Bezpieczeństwa w ochronie danych osobowych

pobierz

Konfiguracja bezpieczeństwa. Windows 10

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 37072 )
Array ( [docId] => 37072 )

Array ( [docId] => 37072 )