Rozliczanie bonusów dla pracowników

Kategoria: VAT i akcyza
Autor: Styczyński Rafał
Data: 12-04-2012 r.

Pracodawcy w celu zmotywowania pracowników dają im różnego rodzaju bonusy. Otrzymane bonusy najczęściej powodują przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Przy ustalaniu przychodu powstaje wątpliwość czy należy brać pod uwagę wartość brutto czy netto?

Do przychodów pracownika ze stosunku pracy ustawodawca nakazuje zaliczać nie tylko świadczenia mające postać pieniężną. Przychodem są również świadczenia przekazywane w formie rzeczowej bądź niematerialnej. Do tych ostatnich należy zaliczyć wartość otrzymywanych od pracodawcy świadczeń nieodpłatnych bądź częściowo odpłatnych.

Pojęcie "nieodpłatne świadczenie" nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Jednak zarówno doktryna, jak i orzecznictwo zgodnie przyjmują, że należy je rozumieć szerzej niż w prawie cywilnym. Oznacza to, że obejmuje ono te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.

W związku z tym, że katalog takich świadczeń jest szeroko zakreślony, należy wnioskować, iż ustawodawca uznaje za przychód wszelkie świadczenia, które otrzymuje pracownik w związku ze stosunkiem pracy, chyba że są to świadczenia związane co prawda ze stosunkiem pracy, ale zwolnione od podatku.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących ustala się według cen zakup. Dlatego też do przychodu pracownika należy doliczyć kwotę pakiety w wysokości brutto, tzn. wraz z podatkiem VAT, bowiem pracownik gdyby dokonywał ich zakupu musiałby zapłacić kwotę brutto a nie netto.

Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, w piśmie z 31 grudnia 2008 r., nr IBPB2/415-1671/08/BD, gdzie możemy przeczytać:

„(…) Tak, więc pracownicy osiągać będą korzyść finansową, gdyż nie są zobowiązani do zapłaty za posiłek w pełnej wysokości, a tylko w 50%, natomiast drugie 50% pokrywać będzie wnioskodawca. Dzięki temu u pracowników dochodzić będzie do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot ponosi koszt finansowy w wysokości 50%, a tym samym nie muszą oni uszczuplać swojego majątku. W sytuacji gdyby pracownik musiał zakupić sam określony posiłek zobowiązany byłby zapłacić cenę, za jaką usługa gastronomiczna jest zbywana, a więc cenę brutto.

Z powyższego wynika, iż Spółka do przychodu pracownika powinna zaliczyć wartość brutto dofinansowania do posiłku otrzymanego przez pracownika jako nieodpłatne świadczenie (…)”.

Styczyński Rafał

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 31191 )
Array ( [docId] => 31191 )

Array ( [docId] => 31191 )