Jakie są dopuszczalne ubytki transportowe na gruncie prawa przewozowego

Data: 18-05-2016 r.

Przy transporcie ładunku może zdarzyć się sytuacja, w której w momencie wydania towaru odbiorcy istnieją braki, np. zmniejszenie wagi lub liczby sztuk w porównaniu do stanu, który istniał w chwili przyjęcia go do przewozu. Czy w świetle przepisów prawa krajowego taka sytuacja zawsze stanowi podstawę do wypłaty odszkodowania? Czy przewoźnik może w jakiś sposób zwolnić się z odpowiedzialności za ów ubytek?

Rozpatrując ten problem, trzeba wziąć pod uwagę zarówno ogólne zasady prawy, jak też definicję ubytku naturalnego.

Artykuł 65 ust. 3 Prawa przewozowego zawiera regulację wyłączającą odpowiedzialność przewoźnika, jeżeli ubytek został spowodowany:

  • nadaniem pod nazwą niezgodną z rzeczywistością, nieścisłą lub niedostateczną rzeczy wyłączonych z przewozu lub przyjmowanych do przewozu na warunkach szczególnych albo niezachowaniem przez nadawcę tych warunków,
  • brakiem, niedostatecznością lub wadliwością opakowania rzeczy, narażonych w tych warunkach na szkodę wskutek ich naturalnych właściwości,
  • szczególną podatnością rzeczy na szkodę wskutek wad lub naturalnych właściwości,
  • ładowaniem, rozmieszczaniem lub wyładowywaniem rzeczy przez nadawcę lub odbiorcę,
  • przewozem przesyłek, które zgodnie z przepisami lub umową powinny być dozorowane, jeżeli szkoda wynikła z przyczyn, którym miał zapobiec dozorca.

Przepisy prawa przewozowego wprowadzają pojęcie ubytku naturalnego. Chodzi o sytuację, w której przewożony towar traci swoją masę w wyniku jego właściwości fizycznych, chemicznych lub biologicznych. Najczęściej przyczynę takiego zjawiska stanowi parowanie, wysychanie, ulatnianie, wymrażanie, rozkurz, wnikanie do ścian opakowania, gnicie lub fermentacja. Artykuł 67 ust. 1 prawa przewozowego stanowi, że przewoźnik ponosi odpowiedzialność tylko za tę część ubytku naturalnego, która przewyższa normy ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami lub zwyczajowo przyjęte. Obecnie przepisy określają normy ubytku naturalnego m.in. paliw oraz produktów akcyzowych. W przypadku straty masy przewożonego towaru, np. w wyniku wyparowania, zakłada się, że powstała ona z przyczyn naturalnych właściwości przewożonego towaru. Obowiązek udowodnienia winy przewoźnika leży w tym wypadku po stronie tego podmiotu, który domaga się zapłaty odszkodowania.

Małgorzata Skonieczna, prawnik z Kancelarii Radcy Prawnego Cezary Młotek

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Obsługa tachografu

pobierz

Dokumentacja kadrowa kierowcy

pobierz

Zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu

pobierz

Niemiecka płaca minimalna

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 38974 )
Array ( [docId] => 38974 )

Array ( [docId] => 38974 )