Odpowiedzialność za celowe niewykonywanie obowiązków pracowniczych

Data: 27-11-2012 r.

Pracownik, który umyślnie nie wykonuje należycie swoich obowiązków musi liczyć się z odpowiedzialnością za swoje działania lub zaniechania. Pracodawca może domagać się pokrycia szkody w pełnej wysokości.

Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną według zasad określonych w przepisach Kodeksu pracy. Przesłankami odpowiedzialności są:

  • szkoda,
  • bezprawność czynu pracownika, polegająca na niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu obowiązków pracowniczych,
  • wina pracownika oraz
  • związek przyczynowy między zawinionym zachowaniem pracownika a szkodą - mowa tu o tzw. adekwatnym związku przyczynowym, co oznacza, że szkoda musi być normalnym, typowym następstwem działania pracownika.

Definicja winy umyślnej

Niewykonanie obowiązków z winy umyślnej skutkuje tym, że pracownik odpowiada zarówno za rzeczywistą szkodę, jak również za utracone korzyści, których pracodawca mógłby się spodziewać, gdyby pracownik wykonał swoje obowiązki.

Wina umyślna pracownika występuje wtedy, gdy szkoda wyrządzona jest w zamiarze bezpośrednim (sprawca chce wyrządzić szkodę) lub ewentualnym (przewidując możliwość wyrządzenia szkody, pracownik godzi się na to). Jeśli zatem pracownik celowo nie wykonał swoich obowiązków, przez co wyrządził szkodę w mieniu pracodawcy, w takim przypadku będzie odpowiadał za swoje zaniechanie (niewytworzenie produktu) bez ograniczeń właściwych dla odpowiedzialności materialnej pracowników.

Pracodawca wykazuje winę pracownika i wysokość szkody

Należy jednak wskazać, że to na pracodawcy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających odpowiedzialność pracownika (w tym w szczególności winy w działaniu lub zaniechaniu pracownika) oraz wysokości powstałej szkody.

W sprawach materialnej odpowiedzialności pracowników wysokość szkody ustala się według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili (wyrok składu 7 sędziów Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 24 lutego 1989 r., III PRN 1/89). Wartość szkody może zostać stwierdzona opinią biegłego.

Podstawa prawna:

  • art. 114-116, 119, 122 Kodeksu pracy,
  • art. 363 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 300 Kodeksu pracy

Autor: Katarzyna Pietruszyńska

Opracowanie redakcyjne: Michał Tomaszewski


Zobacz także:

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

30 najciekawszych pytań z prawa pracy

pobierz

Różnicowanie wynagrodzeń na takich samym stanowiskach

pobierz

Dokumentacja pracownicza

pobierz

Pracownik może krytykować decyzje szefa, ale nie jego osobę

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 26824 )
Array ( [docId] => 26824 )


Array ( [docId] => 26824 )