Indywidualny rozkład czasu pracy

Data: 19-01-2016 r.

Stosowanie indywidualnego rozkładu czasu pracy może okazać się dla pracodawcy opłacalne. Zaletą jest możliwość elastycznego rozłożenie godzin pracy w poszczególnych dniach roboczych. Ponadto, jeśli w tej samej dobie kierowca rozpocznie kolejną aktywność zaliczaną do czasu pracy, nie generuje to automatycznie godzin nadliczbowych. Stosowanie indywidualnego rozkładu czasu pracy ustala pracodawca, ale po wcześniejszym porozumieniu z organizacjami związkowymi lub przedstawicielem pracowników.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców, indywidualny rozkład czasu pracy może przewidywać różne godziny rozpoczynania i kończenia pracy w poszczególnych dniach roboczych. W zakresie rozliczenia ważna jest dyspozycja zawarta w przywołanym artykule, która stanowi, że w takim przypadku ponowne wykonywanie pracy przez pracownika w tej samej dobie nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych.

Ponowne rozpoczęcie pracy uzależnione jest wyłącznie od obligatoryjnego korzystania przez kierowcę z wymaganych prawem odpoczynków.

Formalności

Pracodawcę, który zdecyduje się na wprowadzenie indywidualnego rozkładu czasu pracy obowiązują określone wymogi formalne. Zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy o czasie pracy kierowców, taki rozkład wprowadza się w porozumieniu z zakładową organizacją związkową. Jeżeli pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji, indywidualny rozkład wprowadza się po porozumieniu z przedstawicielem pracowników wyłonionym w trybie przyjętym u tego pracodawcy. Pracodawca musi założyć, że funkcjonujący związek lub związki zawodowe mogą nie wyrazić zgody.

Reprezentacja pracowników

Należy też wskazać na przepisy art. 24125a Kodeksu pracy regulujące kwestie reprezentatywności związków zawodowych. Jeżeli żadna z zakładowych organizacji związkowych nie spełnia ustawowych wymogów, reprezentatywną zakładową organizacją związkową jest organizacja zrzeszająca największą liczbę pracowników. Jeśli u pracodawcy działa więcej niż jedna organizacja związkowa, w sprawach wymagających zawarcia porozumienia ze związkowcami działające organizacje związkowe przedstawiają wspólne stanowisko w terminie 30 dni od daty przedstawienia przez pracodawcę projektu. Jeśli związki w drodze prowadzonego dialogu nie doszły do zgody w przedmiocie proponowanych zmian, to pracodawca podejmuje decyzję samodzielnie, po zapoznaniu się z wyrażonym stanowiskiem przez poszczególne organizacje.

W zakładach, w których nie funkcjonują organizacje związkowe, pracodawca porozumienie w sprawie wprowadzenia indywidualnego rozkładu czasu pracy konsultuje z wybranym przedstawicielem załogi. Przepisy nie precyzują, czy w zakładzie reprezentowana powinna być odrębnie każda grupa zawodowa oraz liczby reprezentantów, niemniej jednak wskazane jest, aby uzgodnienia dotyczące pracy kierowców prowadził przedstawiciel wywodzący się z grupy kierowców, znający specyfikę pracy na tym stanowisku. Porozumienie może być zawarte bezterminowo lub na czas określony.

Prawa pracodawcy

Ustawa branżowa decyzję odnośnie wprowadzenia rozwiązania w sprawie indywidualnego czasu pracy przyznaje pracodawcom (po przeprowadzeniu konsultacji), podczas gdy przepisy ogólne prawa pracy dopuszczają jego stosowanie z inicjatywy pracownika, z tym że pisemny wniosek w tej sprawie skierowany do pracodawcy może zostać rozpatrzony negatywnie. W firmie transportowej pracodawca zatrudniający pracowników na różnych stanowiskach indywidualny rozkład czasu pracy może wprowadzić odgórnie wobec kierowców.

W stosunku do innych pracowników można stosować ruchomy czas pracy. Systemy i rozkład czasu pracy obowiązujący pracownika powinien wynikać z obowiązującego u pracodawcy układu zbiorowego, regulaminu pracy lub obwieszczenia. Indywidualny rozkład czasu pracy dla kierowców może być stosowany po zawarciu porozumienia i podaniu go do wiadomości zainteresowanych pracowników. Jeśli nie było zgody związków lub przedstawiciela pracowników, nie blokuje to możliwości wdrożenia indywidualnego rozkładu czasu pracy. Wówczas regulacje w tej sprawie powinny znaleźć się w przepisach wewnątrzzakładowych. Treść porozumienia w tej sprawie może przedstawiać się następująco:

„W firmie od 1 grudnia 2015 r., w stosunku do zatrudnionych kierowców, wprowadza się indywidualny rozkład czasu pracy, zgodnie z którym pracownik świadczenie pracy może rozpoczynać i kończyć o różnych godzinach. Zastosowanie indywidualnego rozkładu czasu pracy nie może naruszać prawa do odpoczynku dobowego i tygodniowego”.

Grzegorz Sobota, ekspert z zakresu prawa transportowego

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »
Array ( [docId] => 38406 )
Array ( [docId] => 38406 )

Array ( [docId] => 38406 )