Skarga do NSA – jakie są wymogi skargi kasacyjnej

Data: 27-10-2015 r.

W przypadku rozpatrywania skargi przez sąd I instancji, sąd ten bada wszystkie przesłanki merytoryczne oraz formalne prowadzonego postępowania, natomiast przy skardze do sądu II instancji, sąd ten jest związany granicami skargi kasacyjnej. Inaczej mówiąc, NSA rozpatruje sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, czyli może rozpatrzeć tylko te zarzuty, które ujmiemy w tej skardze. NSA nie może badać zgodności zaskarżonego wyroku z przepisami nieprzytoczonymi w skardze, nawet jeżeli z twierdzeń autora skargi kasacyjnej wynika, że w istocie może chodzić o naruszenie innego przepisu niż wyraźnie wskazany w tej skardze.

Skarżący ma także prawo do nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych w postaci nowej argumentacji, nie ma zaś możliwości rozszerzania podstaw kasacyjnych czy też ich późniejszego powoływania lub precyzowania.

Należy pamiętać, że zarzut naruszenia prawa podniesiony w skardze kasacyjnej musi być skierowany przeciwko wyrokowi sądu pierwszej instancji, a nie przeciwko decyzji organu kontrolnego lub odwoławczego.

Wymogi formalne skargi kasacyjnej to wymogi analogiczne jak stawiane pismom procesowym, czyli powinna zawierać:

  • oznaczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako sądu, do którego skarga jest kierowana,
  • wskazanie imion i nazwisk lub nazw stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
  • oznaczenie pisma jako „skarga kasacyjna”,
  • podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika,
  • wymienienie załączników,
  • dołączone odpisy skargi kasacyjnej oraz odpisy załączników do doręczenia ich stron,
  • dołączone pełnomocnictwo, jeżeli skargę kasacyjną wnosi pełnomocnik, który uprzednio pełnomocnictwa nie złożył.

Skarga kasacyjna niespełniająca wymogów formalnych może uzyskać pełną moc prawną, ponieważ jest możliwe usunięcie braków formalnych skargi. Jeśli skarga nie może otrzymać dalszego prawidłowego biegu na skutek niezachowania wymogów formalnych, sąd wzywa stronę do jej uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia po tym terminie skargi bez rozpoznania i w konsekwencji jej odrzucenia.

Jeśli zaś chodzi o braki w zakresie wymagań materialnych skargi, to nie podlegają one uzupełnieniu. Oznacza to, że strona, która powołuje się na naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, musi wskazać konkretny przepis, który został w ten sposób naruszony przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

Adam Janus, ekspert w zakresie prawa transportowego

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 37947 )
Array ( [docId] => 37947 )

Array ( [docId] => 37947 )