Dorozumiana zgoda na cofnięcie dyscyplinarnego zwolnienia z pracy

Data: 14-11-2012 r.

Pracodawca może wycofać dyscyplinarne zwolnienie z pracy ale tylko za zgodą pracownika. Składanie przez pracownika wniosków o urlop wypoczynkowy można uznać za przystanie na propozycję pracodawcy.

Pracownik po długim zwolnieniu lekarskim poinformował pracodawcę, że wystąpił o świadczenie rehabilitacyjne i przestał stawiać się w pracy. W związku z tym pracodawca zwolnił do dyscyplinarnie. Po jakimś czasie okazało się, że pracownik otrzymał wyczekiwane świadczenie z ZUS z datą wsteczną. Pracodawca poprosił więc pracownika na piśmie o udzielenie zgody na wycofanie dyscyplinarki i zaznaczył, że brak odpowiedzi uzna za zgodę.

Pracownik nie odpowiedział pracodawcy, ale zaczął składać wnioski o urlop wypoczynkowy. Po upływie 3 miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego pracodawca zwolnił pracownika w trybie art. 53 Kodeksu pracy (bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych przez pracownika). Wówczas pracownik odwołał się do sądu. W toku procesu zażądał odszkodowania za wręczoną mu „dyscyplinarkę”.

Dorozumiana zgoda na cofnięcie dyscyplinarnego zwolnienia z pracy

Sąd Najwyższy uznał, że pracownik wysyłał do pracodawcy sprzeczne komunikaty. Z jednej strony żądał odszkodowania za wadliwą „dyscyplinarkę” (co oznaczałoby, że jego stosunek pracy uległ rozwiązaniu), a z drugiej strony składał kolejne wnioski o urlop wypoczynkowy na okresy już po jej otrzymaniu. Może to oznaczać, że pracownik zgodził się (milcząco) na cofnięcie przez pracodawcę „dyscyplinarki”, a zatem jego żądanie odszkodowania jest bezzasadne.

W związku z tym Sąd Najwyższy orzekł, iż składanie wniosków o urlop wypoczynkowy dowodzi tego, że ich autor uważa się za pracownika. Może to sugerować, że pracownik milcząco zgodził się na cofniecie wręczonej mu wcześniej w sposób wadliwy „dyscyplinarki” (wyrok SN z 16 czerwca 2011 r., I PK 7/11).

Odwołanie dyscyplinarki za zgodą drugiej strony

Zgodnie z art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego odwołanie złożonego oświadczenia woli jest możliwe jedynie w przypadku jeżeli doszło do adresata razem z tym oświadczeniem lub wcześniej. Oznacza to, że jednostronne wycofanie się z dyscyplinarki jest możliwe jedynie wtedy, gdy decyzja o tym dojdzie do drugiej strony jeszcze przed dostarczeniem pisma o zwolnieniu lub razem z tym pismem.

Później wycofanie się z „dyscyplinarki” wymaga już zgody drugiej strony. Zgoda ta może być jednak wyrażona w dowolny sposób, również przez określone zachowanie. Dlatego też należy uznać, że kierowanie do pracodawcy wniosków o urlop wypoczynkowy już po prośbie o wycofanie dyscyplinarki było wyrażeniem zgody na jej anulowanie.

Podstawa prawna:

  • art. 52 i 53 Kodeksu pracy,
  • art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego

Autor: Piotr Wojciechowski

Opracowanie redakcyjne: Michał Tomaszewski


Zobacz także:

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

30 najciekawszych pytań z prawa pracy

pobierz

Różnicowanie wynagrodzeń na takich samym stanowiskach

pobierz

Dokumentacja pracownicza

pobierz

Pracownik może krytykować decyzje szefa, ale nie jego osobę

pobierz

Polecane artykuły

Array ( [docId] => 27012 )
Array ( [docId] => 27012 )


Array ( [docId] => 27012 )