Pedagog szkolny może rozmawiać z uczniem bez obecności rodziców

Data: 29-04-2015 r.

Indywidualne rozmowy z uczniami nie muszą zawsze odbywać się w obecności rodziców. Pedagog szkolny realizujący działania diagnostyczne może przeprowadzić taką rozmowę bez informowania ich. Jeżeli jednak stwierdzona zostanie konieczność udzielania uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej, rodzice muszą wyrazić zgodę na objęcie go opieką.

Prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów wpisuje się w obowiązki pedagogów i psychologów szkolnych. Pedagog szkolny diagnozuje  indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne uczniów (§ 23 pkt 1 rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach).

Ani pedagog szkolny ani dyrektor szkoły nie muszą informować rodziców ucznia o prowadzonej diagnozie,  a w związku z tym o spotkaniach i rozmowach z uczniem. Zgoda rodziców jest natomiast niezbędna, jeżeli uczniowi będzie udzielana pomoc psychologiczno-pedagogiczna.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana przez dyrektora szkoły

Jeżeli pedagog szkolny w toku prowadzonej diagnozy stwierdzi, że uczniowi potrzebna jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna, to informuje o tym dyrektora szkoły oraz rodziców ucznia. Za organizację pomocy odpowiada dyrektor, ale do podjęcia jakichkolwiek działań konieczne jest uzyskanie zgody opiekunów (§4, § 5 ust. 1 rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach).

Dyrektor szkoły nie może zadecydować o udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, jeżeli rodzice nie wyrażają na to zgody. W takiej sytuacji należy zorganizować spotkanie, w którym będzie uczestniczyli rodzice, dyrektor szkoły, pedagog szkolny, wychowawca – a jeżeli jest taka konieczność – również pozostali nauczyciele.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną realizuje się z rodzicami

Skuteczność udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest w dużym stopniu uzależniona jest od stopnia zaangażowania i współpracy z rodzicami (§3 ust. 1 rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach). Pedagog szkolny powinien zatem dążyć do jak największego włączenia rodziców w pracę, którą w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej wykonuje uczeń i nauczyciele.

Marta Wysocka, specjalistka w zakresie prawa oświatowego

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »
Array ( [docId] => 37063 )
Array ( [docId] => 37063 )

Array ( [docId] => 37063 )