Oprócz art. 55 ust. 7 ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej na dokonywanie tego rodzaju odliczeń pozwalają również odpowiednie regulacje dotyczące:
Kościelna działalność charytatywno-opiekuńcza na specjalnych zasadach
Rodzajem ulgi związanej z działalnością kościołów, ale niedotyczącej kultu religijnego jest odliczanie darowizn na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą. Możliwość wyłączenia takich darowizn z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym wynika w tym przypadku nie z przepisów o PIT i CIT, lecz z odrębnych ustaw regulujących stosunek państwa do poszczególnych kościołów w Polsce (tzw. ustawy kościelne).
-
Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego,
-
Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego,
-
Kościoła Ewangelicko-Reformowanego,
-
Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego,
-
Kościoła Chrześcijan Baptystów,
-
Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego,
-
Kościoła Polskokatolickiego,
-
Kościoła Katolickiego Mariawitów,
-
Kościoła Starokatolickiego Mariawitów,
-
Kościoła Zielonoświątkowego.
Podatnik ma prawo do odliczenia tego rodzaju darowizny pod warunkiem, że ma pokwitowanie jej otrzymania wydane przez kościelną osobę prawną. Kolejny wymóg określony obowiązującymi w tym zakresie przepisami to otrzymanie (od obdarowanego) w okresie 2 lat od dnia przekazania darowizny sprawozdania o jej przeznaczeniu na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą. Przy czym w momencie dokonywania odliczenia zainteresowany powinien dysponować jedynie pokwitowaniem odbioru darowizny. Nie musi natomiast jeszcze mieć wspomnianego wcześniej sprawozdania (tak np. dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 19 stycznia 2009 r., nr ILPB2/415–697/08–2/WM).
Darowizny przekazywane na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą podlegają odliczeniu w pełnej wysokości.
Limity dotyczące odliczania przekazanych darowizn, w wysokości odpowiednio 6% i 10% dochodu nie znajdą w tym przypadku zastosowania, ponieważ art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej i jego odpowiedniki w pozostałych ustawach kościelnych są przepisami szczególnymi w stosunku do powołanych wcześniej regulacji ustaw o PIT i CIT. Z niektórych ustaw kościelnych wynikają natomiast innego rodzaju ograniczenia. Polegają one na wyłączeniu możliwości skorzystania z omawianej ulgi w odniesieniu do darowizn przekazywanych przez osoby prawne i przyznaniu tego prawa jedynie darczyńcom będącym osobami fizycznymi. Takie ograniczenia przewiduje np. ustawa z 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 73, poz. 324 ze zm.), a konkretnie jej art. 19 ust. 2.
-
art. 9 ust. 3, art. 26, art. 26c, art. 27b ust. 1 pkt 1, art. 30c ust. 2, art. 45 ust. 1, art. 45c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.),
-
art. 7 ust. 5, art. 18, art. 18b, art. 27 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r., poz. 851),
-
art. 55 ust. 7 ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn.: Dz. z 2013, poz. 1169 ze zm.).
Zobacz także:
Tagi: odliczenia w PIT, darowizna
