W transakcjach łańcuchowych rozliczenie VAT zależy od umowy

Kategoria: VAT i akcyza
Data: 14-06-2013 r.

Do transakcji łańcuchowej (szeregowej) dochodzi wówczas, gdy ten sam towar sprzedawany jest kolejno przez kilka podmiotów. Natomiast jego fizyczne przemieszczenie (transport lub wysyłka) odbywa się tylko raz – od pierwszego dostawcy, bezpośrednio do ostatniego (finalnego) nabywcy. W takich transakcjach faktury są wystawiane przez wszystkich uczestników transakcji.

W transakcji łańcuchowej muszą brać udział co najmniej trzy strony (podmioty), między którymi dochodzi co najmniej do dwóch transakcji. Przedmiotem tej dostawy musi być ten sam towar. Liczba podmiotów (stron) uczestniczących w jednej transakcji łańcuchowej jest nieograniczona.

Nie ma znaczenia również to, czy uczestnicy transakcji pochodzą z różnych krajów, czy też nie. Nie jest też ważny status podmiotów biorących w niej udział, a także kraj ich pochodzenia. W transakcji tej mogą brać udział zarówno podmioty polskie i unijne, jak i firmy z krajów trzecich. Należy pamiętać, że każdy z podmiotów uczestniczących w transakcji szeregowej jest uważany przez ustawę o VAT za sprzedawcę.

Ponieważ każda z dostaw w łańcuchu transakcji traktowana jest odrębnie, do dla każdej należy ustalić miejsce opodatkowania na zasadach dla niej właściwych. Ponieważ przy tego typu czynności jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to jego wysyłka lub transport przyporządkowane są tylko jednej dostawie – zwanej ruchomą. Pozostałe transakcje są dostawami bez transportu lub wysyłki (tzw. dostawy nieruchome). O tym, która transakcja jest dostawą ruchomą lub nieruchomą decyduje to, który z kolejnych w łańcuchu podmiotów transportuje towar. Należy pamiętać, że dla każdej z dostaw przepisy wskazują odmiennie miejsce opodatkowania. Decyduje ono o tym, gdzie należy rozliczyć podatek od danej transakcji (dostawy lub nabycia) i jaką stawkę opodatkowania do niej zastosować, a także ewentualnie, który z podmiotów uprawniony może być do stawki 0%.

Zasadą jest, że krajem opodatkowania dostawy ruchomej towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę, nabywcę lub osobę trzecią jest miejsce, gdzie towary te znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy (art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). W sytuacji natomiast, gdy towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dalej go odsprzedaje, wysyłka lub transport tego towaru jest z zasady przyporządkowana dostawie dla tego nabywcy.

Trzeba pamiętać, że zmiany w ustawie o VAT, które weszły w życie 1 kwietnia 2013 r. zniosły możliwości udowodnienia przez nabywcę będącego dalszym dostawcę tego towaru (pośrednikiem), że wysyłkę lub transport tego towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie. Obecnie taka ewentualność wynikać musi wprost z umowy. Oznacza to, że aby prawidłowo wskazać dostawę ruchomą w łańcuchu dostaw, należy każdorazowo przeanalizować warunki dostawy.

W przypadku dostawy nieruchomej miejscem jej opodatkowania jest terytorium tego kraju, w którym towary znajdują się w momencie dostawy (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT). Jeśli jednak dostawa ta (nieruchoma) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, to podlega ona opodatkowaniu w tym kraju (rozpoczęcia wysyłki lub transportu). Jeżeli natomiast dostawa nieruchoma następuje już po wysyłce lub transporcie towarów, to uznajesz ją za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Należy pamiętać, że prawidłowe opodatkowanie VAT każdej z transakcji biorącej udział w dostawie łańcuchowej, polega na ustaleniu miejsca jej opodatkowania oraz odpowiednim jej udokumentowaniu. W tym przypadku podatnik może mieć do czynienia z dostawą krajową, transakcją wewnątrzwspólnotową, imporcie lub eksporcie towarów w zależności od tego, którym jest podmiotem w łańcuchu dostaw i jakie kraje biorą w nim udział.

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 31400 )
Array ( [docId] => 31400 )

Array ( [docId] => 31400 )