Analiza wskaźników zadłużenia

Data: 24-04-2013 r.

Ważnym aspektem kompleksowej analizy finansowej jest zadłużenie oraz ocena struktury kapitałowej. Możne je ocenić m.in. na podstawie analizy wskaźników zadłużenia. Wskaźniki te pomagają uniknąć właścicielom firm kłopotów w czasie spowolnienia gospodarczego.

Wskaźniki zadłużenia i struktury kapitału służą generalnie do oceny ryzyka finansowego oraz zdolności firmy do wywiązywania się ze zobowiązań długoterminowych, czyli tzw. zdolności kredytowej. Zadłużenie długoterminowe firmy możemy charakteryzować różnymi miernikami, które stanowią grupę tzw. wskaźników zadłużenia i struktury kapitału. Pozwalają one ocenić politykę finansową przedsiębiorstwa. Analiza wskaźników zadłużenia jest więc niezwykle pożądana w każdym przedsiębiorstwie.

W ramach analizy wskaźników zadłużenia potwierdzeniem prawidłowej struktury finansowania majątku spółki są dwa wskaźniki, które powinniśmy rozpatrywać równolegle. Obciążenie majątku zobowiązaniami wyraża relację zobowiązań ogółem w stosunku do aktywów oraz wskaźnik pokrycia majątku kapitałami własnymi (kapitał własny do aktywów ogółem).

Stopień finansowania majątku firmy przez zobowiązania długoterminowe pokazuje nam wskaźnik obciążenia majątku zobowiązaniami długoterminowymi.

Wskaźnik niezależności finansowej natomiast wyraża udział kapitałów własnych w zobowiązaniach ogółem.

Kolejne dwa wskaźniki wykorzystywane w ramach analizy wskaźników zadłużenia, to udział zobowiązań długoterminowych w kapitale stałym oraz zadłużenia długoterminowego (czyli zobowiązania długoterminowe do kapitału własnego), ukazują strukturę kapitału stałego firmy (kapitały własne i obce długoterminowe).

Bank Światowy za bezpieczną ze względu na ryzyko uznaje relację długu do kapitału stałego jak 33 : 67. To oznacza, że udział długu w kapitale stałym nie powinien przekraczać 33%. Relacja długu do kapitału własnego wynosi wówczas 0,5. Są to dość rygorystyczne normy. W związku z korzystnym wpływem zadłużenia na zyskowność kapitałów własnych oraz relację zysku na jedną akcję (zastosowanie dźwigni finansowej) możemy w praktyce „osłabić” normy Banku Światowego, dopuszczając nieco wyższe ryzyko.

Za racjonalny przyjmijmy taki poziom zadłużenia, przy którym relacja długu do kapitału własnego kształtuje się w przedziale 0,5 do 1,0. Udział długu w kapitale stałym wyniesie wówczas od 33% do 50%. Przekroczenie tych norm oznaczać będzie wysokie zadłużenie i zbyt wysokie ryzyko finansowe.

dr Dariusz Siudak, Politechnika Łódzka, Wydział Organizacji i Zarządzania,
Zakład Ekonomii


Zobacz także:

Opinie czytelników

Dodawanie komentarzy tylko dla zalogowanych użytkowników

Polecane artykuły

Zobacz także

Statystyczna karta wypadków – wzór dokumentu

pobierz

Protokół powypadkowy – wzór dokumentu

pobierz

Rejestr wypadków przy pracy – wzór dokumentu

pobierz

Informacje świadka wypadku przy pracy – wzór dokumentu

pobierz

Polecamy

1323