Strategie zarządzania kapitałem obrotowym netto

Data: 12-09-2013 r.

Aby zapewnić przetrwanie firmy, trzeba utrzymać jej płynność finansową. Osiągnąć to można, zachowując właściwe relacje między aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi, a zatem utrzymaniem bezpiecznego poziomu kapitału obrotowe­go netto.

Przez kapitał obrotowy netto należy rozumieć różnicę między aktywami obrotowymi i zobowiązaniami krót­koterminowymi.

Do najważniejszych decyzji podejmowanych w obszarze kapitału obrotowego netto można zaliczyć:

  • Zarządzanie kredytem kupieckim (handlowym, towarowym).
    Oznacza to po prostu możliwość wydłużania lub skracania okresu kredytowania odbiorców, ustalania cen, terminów zapłaty, opustów cenowych związanych z terminem płatności i wielkością zakupów, ustalania limitów kredytowych. Zwróćmy uwagę, że decyzje te wymagają ścisłej współpracy służb fi­nansowych i marketingowych.
  • Zarządzanie zapasami.
    Chodzi tu o ustalenie bezpiecznego poziomu zapasów za­pewniających ciągłość procesów gospodarczych, tj. ciągłość sprzedaży i produkcji.
    Ważną kwestią jest sposób finansowania zapasów oraz wybór właściwych proporcji między kredytem kupieckim dostawców a różnymi kredytami bankowymi: obrotowymi, w rachunku bieżącym.
  • Zarządzanie zobowiązaniami krótkoterminowymi.
    W tym przypadku należy określić krótkoterminowe potrzeby finansowe oraz źródła ich finansowania.

Zauważmy, że firmy utrzymują niezbędny poziom rezerw gotówko­wych i innych ekwiwalentów gotówki z wielu powodów, np.:

  1. w celu zapewnienia zapłaty wierzycielom firmy w przypadku wystąpienia opóźnień w ściąganiu należności;

  2. aby zapobiec ewentualnym stratom spowodowanym ko­niecznością dokonania szybkiej sprzedaży, często poniżej kosztów; aby za wszelką cenę zgromadzić niezbędne środki niezbędne do spłaty zobowiązań. Zauważmy, że brak termi­nowej spłaty może niekiedy utrudnić przyszłą współpracę z dostawcami. W późniejszym okresie będą oni oferowali firmie gorsze warunki dostaw, wiążące się przykładowo z koniecznością zapłaty gotówkowej lub też zapewnienia zabezpieczeń;

  3. aby uniknąć wysokich kosztów pozyskiwania kapitału w sy­tuacjach kryzysowych, tj. związanych z koniecznością utrzymania płynności finansowej. Potencjalnego dłużnika traktuje się wówczas jako kontrahenta o podwyższonym poziomie ryzyka;

  4. aby zapewnić właściwe relacje między tempem wzrostu firmy, jej sprzedaży a poziomem aktywów obrotowych. Zwróćmy bowiem uwagę, że wzrost sprzedaży powoduje konieczność utrzymania większego poziomu zapasów i należności. Określa to z kolei zapotrzebowanie na środki niezbędne do ich finansowania.

W zakresie zarządzania kapitałem obrotowym mamy do wyboru następujące strategie, zakładające różne proporcje aktywów obrotowych i zobowiązań krótkoterminowych, charakteryzujące się różnym poziomem ryzyka:

  • Strategia agresywna polega na dużym udziale zobowiązań krótkoterminowych w finansowaniu firmy oraz na minimaliza­cji posiadanych środków pieniężnych, należności i zapasów.
  • Strategia konserwatywna sprowadza się do utrzymywania wy­sokiego poziomu środków pieniężnych, należności i zapasów oraz do finansowania się przede wszystkim zobowiązaniami długoterminowymi.
  • Strategia umiarkowana jest pośrednią między dwiema wcze­śniej wymienionymi.

dr Andrzej Rutkowski
, pracownik naukowy UWWZ, doradca finansowy wielu firm



Zobacz także:

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Jak zatrzeć ślady po przeglądaniu Internetu?

pobierz

Wzór Polityki Bezpieczeństwa w ochronie danych osobowych

pobierz

Konfiguracja bezpieczeństwa. Windows 10

pobierz

10 sprytnych trików na szybkie obliczenia w Excelu

pobierz

Polecane artykuły

Array ( [docId] => 26238 )
Array ( [docId] => 26238 )

Array ( [docId] => 26238 )