1-godzinną przerwę łatwiej wprowadzić niż system przerywany

Kategoria: Czas pracy
Data: 23-10-2013 r.

Od 23 sierpnia łatwiej wprowadzić przerywany czas pracy. Ale jeśli przerwa ma wynieść nie więcej niż 1 godzinę, można ustanowić ją bez zgody delegata pracowników, wymaganej przy wprowadzaniu systemu przerywanego. I bez płacenia za czas przerwy.

Pracodawca może wprowadzić tzw. system przerywanego czasu pracy, w którym pracownicy mają jedną, maksymalnie 5-godzinną przerwę niewliczaną do czasu pracy. Za czas tej przerwy (mimo że nie stanowi on czasu pracy) należy się wynagrodzenie w wysokości 1/2 wynagrodzenia przestojowego. Ustanowienie tego systemu wymaga jednak zgody związków, a w razie ich braku – przedstawiciela pracowników.

Tymczasem jeśli pracodawca nie chce wprowadzać kilkugodzinnej, lecz jedynie 1-godzinną przerwę w pracy, nie musi stosować systemu przerywanego. Tak krótką przerwę, niewliczaną do czasu pracy, można bowiem ustalić w każdym systemie czasu pracy (także podstawowym). Mało tego, za czas takiej przerwy nie przysługuje jakiekolwiek wynagrodzenie.

Korzystanie z 1-godzinnej przerwy oznacza, że pracownik faktycznie wraca do domu po 9 godzinach. Ma za to w środku dniówki roboczej czas wolny, którym może swobodnie dysponować, np. załatwiać sprawy w urzędzie bez konieczności zwalniania się z pracy.

Maksymalnie 60-minutową przerwę wprowadza się w układzie zbiorowym lub regulaminie pracy (bez aneksowania umów o pracę), a jeśli w zakładzie nie obowiązuje układ zbiorowy, a pracodawca nie musi ustalać regulaminu pracy – w umowie o pracę. W tym ostatnim przypadku potrzebna jest więc zgoda pracownika. Zapis dotyczący przerwy powinien wskazywać jej długość (1 godzina lub krócej) oraz zasady wykorzystywania.

Wzór 1

Zapis – np. w regulaminie pracy:

„Pracownicy mają prawo do 1-godzinnej przerwy niewliczanej do czasu pracy. Konkretne godziny korzystania z przerwy ustalają kierownicy działów dla podległych im pracowników”.

Wzór 2

Zapis – np. w regulaminie pracy:

„Pracownicy mają prawo do 45-minutowej przerwy niewliczanej do czasu pracy. Przerwa wykorzystywana jest pomiędzy godziną 12.00 a 14.00. Jeśli pracownik podczas przerwy opuszcza siedzibę pracodawcy, ma obowiązek oznaczyć ten fakt w Książce wyjść prywatnych”.

Podstawa prawna: art. 139, art. 141 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.).

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

30 najciekawszych pytań z prawa pracy

pobierz

Różnicowanie wynagrodzeń na takich samym stanowiskach

pobierz

Dokumentacja pracownicza

pobierz

Pracownik może krytykować decyzje szefa, ale nie jego osobę

pobierz

Polecane artykuły

Array ( [docId] => 26218 )
Array ( [docId] => 26218 )


Array ( [docId] => 26218 )