Ewidencja księgowa leasingu według MSR

Kategoria: MSR/MSSF
Data: 22-12-2012 r.

MSR 17 Leasing definiuje leasing jako umowę, na mocy której w zamian za opłatę lub serię opłat leasingodawca przekazuje leasingobiorcy prawo do użytkowania danego składnika aktywów przez uzgodniony okres. Jakie są zasady ewidencji księgowej leasingu?

Postanowienia standardu MSR 17 mają zastosowanie do umów, które są umowami o świadczenie usług i nie powodują przeniesienia prawa do użytkowania aktywów, nawet jeśli na leasingodawcy nadal ciąży obowiązek wykonywania znaczących usług związanych z obsługą lub konserwacją takich aktywów.

Rozwiązania dotyczące rachunkowości leasingu przyjęte w MSR 17 bazują na podziale leasingu na operacyjny i finansowy.

Leasing operacyjny ujmujemy w księgach rachunkowych następująco:

  • finansujący wykazuje przedmiot leasingu w księgach rachunkowych i w związku z tym amortyzuje go;
  • korzystający rejestruje użytkowany obiekt wyłącznie w ewidencji pozabilansowej i nie ma żadnych uprawnień do jego amortyzowania;
  • raty płatności leasingowych są przychodem ze sprzedaży usług dla finansującego, a kosztem działalności operacyjnej dla korzystającego.

W przypadku leasingu finansowego finansujący:

  • wyksięgowuje przedmiot leasingu z ewidencji bilansowej z chwilą rozpoczęcia umowy leasingu i wprowadza informacje o tej umowie do ewidencji pozabilansowej;
  • nie amortyzuje przedmiotu leasingu, ponieważ czyni to korzystający;
  • wykazuje w aktywach należności leasingowe równe wartości godziwej przedmiotu leasingu, których wysokość maleje sukcesywnie w miarę otrzymywania kolejnych rat płatności leasingowych.

 

Korzystający:

  • wprowadza przedmiot leasingu do ewidencji bilansowej według wartości godziwej, zgodnie z koncepcją przewagi treści nad formą, i traktuje go jako aktywa, czyli kontrolowane zasoby kapitałowe;
  • amortyzuje przedmiot leasingu, przy czym okres amortyzacji determinowany jest przez przewidywany okres użytkowania tego środka trwałego, zgodnie z polityką amortyzacyjną przyjętą przez korzystającego wobec własnych obiektów majątku trwałego podlegającego amortyzacji. Jeśli istnieje uzasadniona pewność, że korzystający uzyska tytuł własności przed wygaśnięciem terminu leasingu, okresem przewidywanego użytkowania jest okres przydatności gospodarczej danego środka trwałego - w innym przypadku aktywa te są amortyzowane w krótszym z dwu okresów: w czasie trwania leasingu lub w czasie przewidywanego użytkowania;
  • wykazuje zobowiązania leasingowe w kwocie wartości godziwej przedmiotu leasingu;
  • przekazywane raty płatności leasingowych traktuje: w części kapitałowej jako spłatę zobowiązań, a w części odsetkowej jako koszty operacji finansowych;
  • ponosi wszelkie koszty konserwacji, remontów itp.

Podstawa prawna:

  • MSR 17 Leasing,
  • ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Autor: dr Katarzyna Trzpioła, wykładowca w Katedrze Finansów i Rachunkowości Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego

Opracowanie redakcyjne: Sylwia Maliszewska


Zobacz także:

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

Wykorzystanie firmowego auta do celów prywatnych

pobierz

Księgowanie zdarzeń gospodarczych w pytaniach i odpowiedziach

pobierz

5 błędów w księgowaniu środków trwałych

pobierz

Ewidencja różnic kursowych zgodnie z UoR i MSR

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 31752 )
Array ( [docId] => 31752 )

Array ( [docId] => 31752 )