Limit godzin niepełnoetatowca opłaca się wskazać w ramach tygodnia

Kategoria: Czas pracy
Data: 31-10-2013 r.

W umowie o pracę pracownika zatrudnionego na część etatu trzeba obowiązkowo zapisać limit godzin pracy ponad określony w umowie wymiar czasu pracy, od których pracownikowi przysługuje wynagrodzenie jak za godziny nadliczbowe. Można go wskazać na różne sposoby, z tym, że jedne bardziej się opłacają pracodawcy, a inne mniej.

Kodeks pracy wymaga, aby w umowie o pracę każdego pracownika zatrudnionego na niepełny etat znalazła się klauzula dotycząca limitu godzin po przekroczeniu którego należy się wynagrodzenie jak za nadgodziny. Godziny pracy po przekroczeniu tego limitu godzin (ale nie po przekroczeniu 8 godzin pracy) są nazywane nieraz godzinami ponadwymiarowymi pracownika niepełnoetatowego. Są one wynagradzane jak godziny nadliczbowe (wynagrodzenie + dodatek), nie są jednak godzinami nadliczbowymi w pełnym tego słowa znaczeniu.

Nie dotyczą ich więc np. limity godzin nadliczbowych czy ograniczenia dotyczące polecania pracy nadliczbowej. Natomiast z nadgodzinami łączy je fakt, że również nie powinno się ich planować (ponieważ czas pracy planuje się w ramach danego wymiaru etatu). Te godziny ponadwymiarowe powinny więc występować w nieprzewidzianych wcześniej okolicznościach.

Są różne sposoby zapisania limitu godzin ponadwymiarowych – np. w odniesieniu do wymiaru etatu, czy do konkretnej liczby godzin dziennie, tygodniowo, albo w okresie rozliczeniowym.

Przykład:

Sposoby wskazania limitu godzin ponadwymiarowych niepełnoetatowca

Dla pracownika zatrudnionego na 1/2 etatu limit godzin, po którego przekroczeniu należy się dodatek jak za nadgodziny, może być określony na kilka sposobów. Jednak zawsze musi się on mieścić pomiędzy 1/2 etatu a pełnym etatem. Może więc wynosić 1/2, 2/3, 3/4 czy ewentualnie nawet 7/8 etatu, ale nie może być równy pełnemu etatowi, czyli 8/8 (gdyż po przekroczeniu pełnego etatu i tak występują nadgodziny). Technicznie limit można zapisać na kilka sposobów:

  • można np. odnieść się do wielkości etatu, czyli zapisać w umowie o pracę pracownika zatrudnionego na 0,5 etatu, że praca w wymiarze przekraczającym np. 0,6 etatu (dziennie lub np. w okresie rozliczeniowym) będzie uprawniała pracownika, oprócz normalnego wynagrodzenia, także do dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych; pracodawca będzie mógł dzięki temu zaplanować pracę niepełnoetatowca w taki sposób, aby w niektóre tygodnie okresu rozliczeniowego pracował on po 40 godzin, a inne tygodnie miał wolne od pracy (bez konieczności wypłaty dodatku),
  • możliwe jest również zapisanie, że np. wynagrodzenie jak za nadgodziny przysługuje po przekroczeniu 6. godziny pracy na dobę czy 30. godziny pracy w tygodniu pracowniczym; tygodniowy sposób bywa niekiedy korzystniejszy dla pracodawcy niż dobowy, ponieważ nawet jeśli w danym dniu pracownik przepracuje 8 godzin, ale w tygodniu nie przekroczy 30 godzin pracy, nie otrzyma za te nadpracowane godziny dodatku jak za pracę w nadgodzinach.

Podstawa prawna:
art. 25[1] § 1 i 3 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.).


Joanna Kaleta


Zobacz także:


O tym, jak rozliczać godziny ponadwymiarowe i nadliczbowe po zmianach z sierpnia 2013 r. (z wyjaśnieniami na przykładach i grafikach obejmujących konkretne miesiące) można przeczytać w miesięczniku Prawo pracy Personel od A do Z.

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Nie masz konta? Zarejestruj się »

Zobacz także

30 najciekawszych pytań z prawa pracy

pobierz

Różnicowanie wynagrodzeń na takich samym stanowiskach

pobierz

Dokumentacja pracownicza

pobierz

Pracownik może krytykować decyzje szefa, ale nie jego osobę

pobierz

Polecane artykuły

Polecamy kancelarię:

Array ( [docId] => 26224 )
Array ( [docId] => 26224 )


Array ( [docId] => 26224 )